<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<!-- generator="استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0" -->
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
    <channel>
        <title>میز نفت - تازه ترین اخبار و تحلیل های صنعت نفت ، گاز و پتروشیمی ایران و جهان - پربيننده ترين عناوين بين الملل :: نسخه کامل</title>
        <description><![CDATA[تهيه شده توسط پایگاه خبری - تحليلی ميز نفت]]></description>
        <link>https://www.mizenaft.ir/world</link>
        <lastBuildDate>Wed, 07 Oct 2026 18:03:44 GMT</lastBuildDate>
        <generator>استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0</generator>
        <image>
            <url>https://www.mizenaft.ir/skins/default/fa/normal1/ch01_newsfeed_logo.gif</url>
            <title>میز نفت - تازه ترین اخبار و تحلیل های صنعت نفت ، گاز و ...</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/world</link>
            <width>100</width>
            <height>70</height>
            <description><![CDATA[تهيه شده توسط پایگاه خبری - تحليلی ميز نفت]]></description>
        </image>
        <language>fa</language>
        <copyright>نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری - تحليلی ميز نفت آزاد است.</copyright>
        <pubDate>Wed, 07 Oct 2026 18:03:44 GMT</pubDate>
        <category>بين الملل</category>
        <ttl>60</ttl>
        <atom:link href="https://www.mizenaft.ir/rssdx.giybfybggeltshmci..ay6a2o.y2vyf3v.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
        <item>
            <title>ایران، ونزوئلا و معمای بنزین ترامپ</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/report/50970/ایران-ونزوئلا-معمای-بنزین-ترامپ</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میزنفت؛ چند روز قبل، دونالد ترامپ در یک کارخانه کامیون&zwnj;سازی در تگزاس لیوان آبی را بالا گرفت. گفت برای صرفه&zwnj;جویی در همین مقدار سوخت، کامیون&zwnj;ها را پر از رایانه کرده&zwnj;اند و هزاران دلار به قیمتشان اضافه شده؛ بعد سراغ ونزوئلا رفت و ادعا کرد اگر نفت ونزوئلا را به منابع آمریکا اضافه کنیم، ایالات متحده &laquo;۵۸ درصد سوخت جهان&raquo; را در اختیار خواهد داشت.

بعد آب لیوان را روی زمین ریخت. پیام نمایش ساده بود: وقتی این همه نفت داریم، چرا برای چند قطره صرفه&zwnj;جویی هزینه کنیم؟ اما چهار روز بعد، آمریکایی&zwnj;ها هنوز برای هر گالن بنزین معمولی به&zwnj;طور متوسط ۴.۳۶۸۵ دلار می&zwnj;پرداختند؛ بیش از یک دلار گران&zwnj;تر از یک سال قبل. قیمت گازوئیل هم حدود ۶.۳۲ دلار بود.&nbsp;اینجاست که قصه ونزوئلا، ایران و بنزین آمریکا به هم می&zwnj;رسد.
&nbsp;
ترامپ چه وعده&zwnj;ای درباره ونزوئلا داده بود؟

کاخ سفید قرارداد نفتی تازه آمریکا و ونزوئلا را &laquo;بزرگ&zwnj;ترین توافق نفتی تاریخ&raquo; معرفی کرده است. طبق روایت رسمی واشنگتن، شرکت طرف قرارداد به امتیازهای صدساله در ۱۷ میدان نفتی ونزوئلا دسترسی پیدا کرده؛ میادینی که حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخیره اثبات&zwnj;شده برای آنها اعلام شده است. دولت آمریکا نیز در ساختار اعلام&zwnj;شده قرارداد، حقوق مدیریتی و دسترسی ترجیحی به بخشی از نفت تولیدی خواهد داشت.&nbsp;

ترامپ بارها این توافق را مستقیم به قیمت بنزین وصل کرده است. کاخ سفید نیز صراحتاً گفته دسترسی به نفت ونزوئلا باید به عرضه بیشتر و قیمت پایین&zwnj;تر بنزین برای آمریکایی&zwnj;ها کمک کند.&nbsp;اما اینجا فاصله میان &laquo;ذخیره نفت&raquo; و &laquo;بنزین داخل باک&raquo; خودش را نشان می&zwnj;دهد. داشتن حق توسعه ۶۵ میلیارد بشکه نفت به معنای آن نیست که این نفت فردا وارد پالایشگاه می&zwnj;شود.
&nbsp;
ونزوئلا امروز چقدر نفت می&zwnj;دهد؟

تولید نفت ونزوئلا در تابستان امسال حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز بوده است. صادرات این کشور در سپتامبر حدود ۱.۰۸ میلیون بشکه در روز ثبت شد؛ نزدیک ۹ درصد کمتر از ماه قبل. اما نکته مهم برای ترامپ این است که آمریکا اکنون بخش بزرگی از همین نفت را می&zwnj;گیرد.

در سپتامبر صادرات نفت ونزوئلا به آمریکا به حدود ۶۲۹ هزار بشکه در روز رسید؛ بالاتر از ۵۵۳ هزار بشکه در اوت. فقط شورون از پروژه&zwnj;های مشترک خود حدود ۲۸۳ هزار بشکه در روز نفت صادر کرده است.&nbsp;پس وقتی ترامپ می&zwnj;گوید &laquo;میلیون&zwnj;ها و میلیون&zwnj;ها بشکه نفت&raquo; از ونزوئلا گرفته&zwnj;ایم، اگر منظور حجم تجمیعی چند ماه باشد، حرف بی&zwnj;پایه&zwnj;ای نیست.

اما اگر سؤال این باشد که آیا این جریان توانسته قیمت بنزین آمریکا را به سطوح قبل از جنگ برگرداند؟ پاسخ فعلاً منفی است.
&nbsp;
آن ۵۸ درصد از کجا آمده؟

ادعای &laquo;۵۸ درصد سوخت جهان&raquo; هم نیاز به راستی&zwnj;آزمایی دارد. ونزوئلا حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه ذخیره اثبات&zwnj;شده نفت خام دارد و نزدیک ۱۷ درصد ذخایر اثبات&zwnj;شده جهان را در اختیار دارد.&nbsp;حتی اگر ذخایر آمریکا را هم به آن اضافه کنیم، هیچ معیار رایج ذخایر نفتی عددی نزدیک به ۵۸ یا ۶۰ درصد به دست نمی&zwnj;دهد.

بررسی&zwnj;های مستقل نیز همین ادعای ترامپ را نادرست دانسته&zwnj;اند و سهم ترکیبی آمریکا و ونزوئلا از ذخایر اثبات&zwnj;شده جهان را حدود یک&zwnj;پنجم، نه بیش از نیمی از جهان، برآورد کرده&zwnj;اند. برنامه راستی&zwnj;آزمایی بی&zwnj;بی&zwnj;سی هم نتوانسته مبنای آماری معتبری برای ادعای ۶۰ درصدی پیدا کند.&nbsp;یعنی ترامپ از ونزوئلا یک تصویر سیاسی بسیار بزرگ&zwnj;تر از وزن بالفعل آن در بازار امروز ساخته است.
&nbsp;
سؤال خبرنگار و پاسخ اول ترامپ: وقتی جنگ تمام شود

پنجم اکتبر، خبرنگاران بیرون کاخ سفید مستقیم سراغ قیمت بنزین رفتند. از ترامپ پرسیده شد قیمت&zwnj;ها اخیراً پایین آمده؛ چه پیامی برای مردم دارد؟ این بار پاسخ او روشن بود: قیمت بنزین به&zwnj;سرعت پایین می&zwnj;آید و وقتی جنگ تمام شود، قیمت&zwnj;ها &laquo;مثل سنگ سقوط می&zwnj;کنند&raquo;.

ترامپ در همان پاسخ گفت عبور نفت از هرمز به رکورد رسیده، اما پالایشگاه&zwnj;های روسیه تحت حمله&zwnj;اند و این موضوع بیشتر به گازوئیل مربوط است.&nbsp;این جمله یک نکته مهم دارد. ترامپ با گفتن اینکه پایان جنگ باعث سقوط قیمت بنزین می&zwnj;شود، عملاً پذیرفت جنگ ایران هنوز در قیمت سوخت نقش دارد. اما چند ساعت بعد، روایت عوض شد.
&nbsp;
پاسخ دوم: دیگر هرمز مقصر نیست

ترامپ در شبکه اجتماعی خودش نوشت علت گرانی بنزین &laquo;دیگر تنگه هرمز نیست&raquo;، چون حجم بسیار بالایی از نفت دوباره از منطقه خارج می&zwnj;شود. بعد تقصیر را به دو جا منتقل کرد: حملات اوکراین به پالایشگاه&zwnj;های روسیه و تعطیلی پالایشگاه&zwnj;ها در ایالت&zwnj;های تحت مدیریت دموکرات&zwnj;ها، به&zwnj;ویژه کالیفرنیا.

رویترز این تغییر لحن را صریح توصیف کرد: رئیس&zwnj;جمهور آمریکا زیر فشار افزایش قیمت انرژی تلاش کرده مسئولیت گرانی بنزین را از جنگ ایران به سمت اوکراین و دموکرات&zwnj;ها ببرد.&nbsp;

پس در یک روز دو گزاره داریم: صبح: با پایان جنگ، بنزین سقوط می&zwnj;کند. بعدتر: دیگر هرمز عامل اصلی بنزین نیست. هر دو می&zwnj;توانند بخشی از واقعیت را توضیح دهند، اما کنار هم یک سؤال ایجاد می&zwnj;کنند: اگر هرمز دیگر علت اصلی نیست، چرا پایان جنگ باید قیمت را &laquo;مثل سنگ&raquo; پایین بیاورد؟
&nbsp;
واقعیت بازار: ترامپ کاملاً اشتباه نمی&zwnj;گوید

واقعیت این است که بازار نفت از ماه&zwnj;های اول جنگ تغییر کرده و حرف ترامپ درباره افزایش عبور نفت از منطقه بخشی از واقعیت را منعکس می&zwnj;کند. در سپتامبر صادرات نفت خام خلیج فارس به حدود ۹۱ درصد سطح پیش از جنگ برگشته است. اما صادرات فرآورده&zwnj;های پالایشی فقط حدود ۶۰ درصد احیا شده است.&nbsp;

یعنی نفت خام بیشتر شده، اما بنزین، گازوئیل و سوخت هواپیما هنوز به اندازه کافی به بازار برنگشته&zwnj;اند. این همان جایی است که روایت &laquo;نفت بیشتر = بنزین ارزان&zwnj;تر&raquo; می&zwnj;شکند.
&nbsp;
مشکل امروز چاه نفت نیست؛ پالایشگاه است

مدیرعامل شرکت نفت کویت این هفته گفت بازار جهانی با کمبود حدود ۶ میلیون بشکه در روز فرآورده پالایشی مواجه است. مدیرعامل آرامکو هم برآورد کرده طی بحران حدود ۳ میلیارد بشکه عرضه نفت از دست رفته و جهان برای جبران آن نزدیک یک میلیارد بشکه از ذخایر خود مصرف کرده است.&nbsp;

پس ترامپ یک بشکه نفت خام ونزوئلا را می&zwnj;تواند به آمریکا بیاورد؛ اما آن بشکه هنوز باید پالایش شود. و ظرفیت پالایش جهان محدود است. حملات به پالایشگاه&zwnj;های روسیه، خسارت تأسیسات خاورمیانه، تعمیرات، تعطیلی واحدهای قدیمی و سال&zwnj;ها سرمایه&zwnj;گذاری ناکافی باعث شده بازار فرآورده بسیار فشرده&zwnj;تر از بازار نفت خام باشد.

حتی در آمریکا ظرفیت پالایشی نسبت به اوج سال&zwnj;های گذشته کاهش یافته است.&nbsp;به همین دلیل امروز ممکن است نفت وجود داشته باشد، اما بنزین و گازوئیل همچنان گران باشند.
&nbsp;
نفت ونزوئلا هم بنزین آماده نیست

مسئله دوم کیفیت نفت ونزوئلاست. بخش بزرگی از نفت این کشور فوق&zwnj;سنگین است. این نفت برای تولید فرآورده باید در پالایشگاه&zwnj;های پیچیده فرآوری شود و معمولاً به نفت سبک یا مواد رقیق&zwnj;کننده نیاز دارد.

درست است که پالایشگاه&zwnj;های ساحل خلیج مکزیک آمریکا برای نفت سنگین ونزوئلا مناسب&zwnj;اند و همین موضوع اهمیت تجاری نفت کاراکاس را بالا می&zwnj;برد، اما ورود نفت ونزوئلا به&zwnj;تنهایی کمبود جهانی ظرفیت پالایش را حل نمی&zwnj;کند. و تناقض حتی عجیب&zwnj;تر است: خود ونزوئلا با بزرگ&zwnj;ترین ذخایر نفت جهان، هنوز برای تأمین پایدار سوخت داخلی مشکل دارد.
&nbsp;
کشوری با ۳۰۳ میلیارد بشکه نفت که سوخت وارد می&zwnj;کند

مجموعه پالایشی پاراگوانا حدود ۹۵۵ هزار بشکه در روز ظرفیت اسمی دارد، اما سال&zwnj;ها فرسودگی و کمبود تعمیرات باعث شده فقط بخشی از این ظرفیت قابل استفاده باشد. برآورد رویترز این است که پالایشگاه&zwnj;های ونزوئلا هنوز قادر نیستند به&zwnj;طور پایدار تقاضای داخلی حدود ۲۵۰ هزار بشکه در روز را پوشش دهند.

احیای کامل پالایشگاه&zwnj;های کشور ممکن است بیش از ۲۰ میلیارد دلار سرمایه بخواهد.&nbsp;در سپتامبر هم ونزوئلا حدود ۹۹ هزار بشکه در روز نفتا و فرآورده وارد کرده است.&nbsp;یعنی تصویر ساده ترامپ یک مشکل اساسی دارد: ذخیره عظیم نفت، مساوی با بنزین ارزان نیست. حتی ونزوئلا خودش نمونه همین واقعیت است.
&nbsp;
برق، مشکل بعدی ونزوئلا

اگر آمریکا بخواهد تولید نفت ونزوئلا را واقعاً چند برابر کند، مشکل فقط چاه و پالایشگاه نیست. برق هم کم است. ونزوئلا بیش از ۱۵۰۰ مگاوات کسری برق دارد و تنها حدود ۴۰ درصد ظرفیت نصب&zwnj;شده شبکه برق کشور در مدار عملیاتی قرار دارد.

مدیران صنعت نفت هشدار داده&zwnj;اند بدون بازسازی شبکه برق، افزایش بزرگ تولید نفت امکان&zwnj;پذیر نیست.&nbsp;پس آن ۶۵ میلیارد بشکه&zwnj;ای که کاخ سفید درباره&zwnj;اش حرف می&zwnj;زند، یک ذخیره زیر زمین است؛ نه بنزینی آماده در پمپ&zwnj;بنزین تگزاس.
&nbsp;
نفت ونزوئلا چه کمکی به ترامپ کرده؟

با همه این محدودیت&zwnj;ها، ونزوئلا برای آمریکا بی&zwnj;اهمیت نیست. ورود روزانه بیش از ۶۰۰ هزار بشکه نفت ونزوئلا چند مزیت دارد. برای پالایشگاه&zwnj;های ساحل خلیج مکزیک خوراک سنگین فراهم می&zwnj;کند. به آمریکا اجازه می&zwnj;دهد بخشی از واردات نفت سنگین را از منبع نزدیک&zwnj;تری تأمین کند.

واشنگتن همچنین می&zwnj;تواند در آینده بخشی از نفت این پروژه&zwnj;ها را برای پرکردن دوباره ذخیره راهبردی خود استفاده کند. ذخیره راهبردی آمریکا اکنون در پایین&zwnj;ترین سطح از اوایل دهه ۱۹۸۰ قرار دارد و دولت در حال تلاش برای بازگرداندن نفت مصرف&zwnj;شده در بحران است.&nbsp;

بنابراین ونزوئلا برای ترامپ هم ابزار اقتصادی است، هم ابزار امنیت انرژی و هم یک دستاورد سیاسی قابل نمایش. اما بین این سه هدف و &laquo;بنزین ارزان فوری&raquo; فاصله زیادی وجود دارد.
&nbsp;
ایران چگونه وارد روایت بنزین شد؟

اول اکتبر ترامپ در تگزاس روایت دیگری ارائه کرد. او گفت اقتصاد و قیمت بنزین شرایط بسیار خوبی داشتند و بعد آمریکا مجبور شد یک &laquo;انحراف مسیر&raquo; ایجاد کند، چون ایران به گفته او در آستانه دستیابی به سلاح هسته&zwnj;ای بود. در همان سخنرانی از بنزین ۱.۸۵ و ۱.۹۵ دلاری یاد کرد و این اعداد را نماد دوران پیش از جنگ گرفت.

فارغ از اینکه این قیمت&zwnj;ها مربوط به کدام جایگاه و زمان دقیق بوده&zwnj;اند، متوسط ملی امروز با آنها فاصله زیادی دارد. متوسط رسمی امروز حدود ۴.۳۷ دلار است.&nbsp;در سپتامبر نیز میانگین بنزین آمریکا ۴.۳۳ دلار بود؛ بالاترین میانگین ثبت&zwnj;شده برای ماه سپتامبر.&nbsp;

در نتیجه ایران حالا در روایت سیاسی ترامپ یک کارکرد دوگانه دارد: وقتی توضیح می&zwnj;دهد چرا دوران بنزین بسیار ارزان قطع شد، جنگ ایران وسط داستان قرار می&zwnj;گیرد. وقتی توضیح می&zwnj;دهد چرا قیمت امروز هنوز بالاست، می&zwnj;گوید دیگر هرمز مقصر اصلی نیست و سراغ روسیه، اوکراین و دموکرات&zwnj;ها می&zwnj;رود.
&nbsp;
فرار از سؤال یا تغییر محل پاسخ؟

از نظر دقیق خبری، بهتر است نگوییم ترامپ از سؤال خبرنگار درباره قیمت بنزین &laquo;فرار کرد&raquo;. پنجم اکتبر او به سؤال پاسخ داد. اما کاری که انجام داد تغییر محل علت بود. وقتی خبرنگار درباره قیمت سوخت پرسید، ترامپ ابتدا پایان جنگ را عامل سقوط آینده قیمت معرفی کرد؛ سپس در توضیح جزئی&zwnj;تر، مشکل را به پالایشگاه&zwnj;های روسیه و اختلال گازوئیل منتقل کرد.&nbsp;

بعدتر در شبکه اجتماعی خود، از هرمز حتی یک قدم دیگر فاصله گرفت و گفت نفت خام اکنون با حجم بالا از منطقه خارج می&zwnj;شود و مسئله اصلی &laquo;پالایشگاه&zwnj;ها&raquo; هستند.&nbsp;از منظر بازار انرژی، این تغییر بی&zwnj;دلیل نیست.

اما از منظر سیاسی یک مزیت هم دارد: اگر قیمت پایین بیاید، دولت می&zwnj;تواند آن را نتیجه افزایش عرضه، ونزوئلا و کنترل هرمز معرفی کند. اگر بالا بماند، مقصر می&zwnj;تواند پالایشگاه روسیه، اوکراین یا سیاست داخلی ایالت&zwnj;های دموکرات باشد.
&nbsp;
ونزوئلا نمی&zwnj;تواند ایران را از معادله حذف کند

این شاید اصل گزارش باشد. ترامپ تلاش کرده ونزوئلا را به بیمه نفتی آمریکا تبدیل کند. اما عددها نشان می&zwnj;دهند نفت ونزوئلا هنوز برای حذف اثر ایران از بازار بسیار کوچک است. ونزوئلا حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز تولید می&zwnj;کند.

در مقابل، پیش از جنگ نزدیک ۲۰ میلیون بشکه نفت و فرآورده در روز از هرمز عبور می&zwnj;کرد. یعنی کل تولید ونزوئلا تنها کسری از جریان معمول هرمز است. حتی اگر تولید ونزوئلا طبق برنامه&zwnj;های آمریکا در سال&zwnj;های آینده دو برابر شود، این افزایش در کوتاه&zwnj;مدت نمی&zwnj;تواند جای تمام نفت و فرآورده&zwnj;ای را بگیرد که جنگ، پالایشگاه&zwnj;های آسیب&zwnj;دیده و مسیرهای پرهزینه حمل از بازار خارج کرده&zwnj;اند.
&nbsp;
امروز مسئله حتی نفت خام نیست

قیمت برنت امروز به زیر ۱۰۰ دلار برگشته و نفت آمریکا حوالی ۸۸ دلار معامله می&zwnj;شود.&nbsp;اما بنزین همچنان بالای ۴ دلار و گازوئیل بالای ۶ دلار است. این شکاف یک پیام روشن دارد: بازار فرآورده از بازار نفت خام جدا شده است.

امروز مسئله فقط این نیست که چند بشکه از زمین بیرون می&zwnj;آید. باید دید آن نفت کجاست، با چه هزینه&zwnj;ای حمل می&zwnj;شود، کدام پالایشگاه می&zwnj;تواند آن را تبدیل کند و چند بشکه بنزین و گازوئیل از انتهای زنجیره بیرون می&zwnj;آید. همین واقعیت توضیح می&zwnj;دهد چرا نفت ونزوئلا بیشتر شده، صادرات خاورمیانه برگشته و با این حال آمریکایی&zwnj;ها هنوز سوخت گران می&zwnj;خرند.
&nbsp;
کاراکاس برای ترامپ نفت دارد اما زمان ندارد

ترامپ می&zwnj;خواهد ونزوئلا را بخشی از پاسخ به بحران سوخت آمریکا نشان دهد. از نظر راهبردی، این نگاه بی&zwnj;معنا نیست. ونزوئلا ذخایر بسیار بزرگی دارد، به آمریکا نزدیک است و نفت سنگین آن برای پالایشگاه&zwnj;های ساحل خلیج مکزیک مناسب است.

اما سیاست با زمان انتخابات کار می&zwnj;کند و نفت با زمان پروژه. بازسازی میدان نفتی، برق، خط لوله، پالایشگاه و بندر سال&zwnj;ها طول می&zwnj;کشد. راننده آمریکایی اما قیمت بنزین امروز را می&zwnj;بیند. و همین فاصله، بزرگ&zwnj;ترین مشکل روایت ترامپ درباره ونزوئلاست. او می&zwnj;تواند امروز درباره ۶۵ میلیارد بشکه زیر زمین حرف بزند.

اما آنچه رأی&zwnj;دهنده می&zwnj;بیند عددی است که بالای پمپ&zwnj;بنزین نوشته شده: ۴.۳۷ دلار. ترامپ ابتدا ونزوئلا را به&zwnj;عنوان راه رسیدن به &laquo;انرژی فراوان و ارزان&raquo; فروخت. بعد جنگ ایران آمد.

حالا نفت ونزوئلا بیشتر به آمریکا می&zwnj;رسد، نفت خام خلیج فارس هم دوباره راه افتاده؛ ولی بازار جهانی هنوز با کمبود پالایش، گازوئیل و ظرفیت حمل دست&zwnj;وپنجه نرم می&zwnj;کند. به همین دلیل شاید سؤال درست این نباشد که آمریکا چقدر نفت در اختیار دارد.

سؤال این است: از این نفت، چند بشکه واقعاً می&zwnj;تواند با قیمت پایین به بنزین داخل باک تبدیل شود؟ و تا وقتی جواب این سؤال تغییر نکند، ونزوئلا ممکن است برای ترامپ یک پیروزی ژئوپلیتیکی باشد؛ اما هنوز تضمینی برای بنزین ارزان آمریکا نیست.

منابع:
رول&zwnj;کال
رویترز
انجمن خودروی آمریکا]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2026 08:24:28 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/report/50970/ایران-ونزوئلا-معمای-بنزین-ترامپ</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050970-b.jpg" length="234332" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>ترامپ به گازوئیل قرمز پناه برد</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50977/ترامپ-گازوئیل-قرمز-پناه-برد</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میز نفت، دونالد ترامپ، رئیس&zwnj;جمهور آمریکا، در واکنش به جهش قیمت گازوئیل و تشدید فشار بر مصرف&zwnj;کنندگان، فرمان اجرایی جدیدی برای تسهیل دسترسی به &laquo;گازوئیل قرمز&raquo; صادر کرده است. این فرمان پنجم اکتبر ۲۰۲۶ امضا شد و هدف آن کاهش موقت هزینه سوخت برای گروه&zwnj;هایی مانند کشاورزان، کامیون&zwnj;داران و سایر مصرف&zwnj;کنندگان اعلام شده است.
&nbsp;
گازوئیل قرمز چیست؟

گازوئیل قرمز از نظر فنی همان گازوئیل معمولی است، اما به دلیل کاربرد در مصارف خارج از جاده، از جمله کشاورزی و ساخت&zwnj;وساز، با رنگ قرمز مشخص می&zwnj;شود و مشمول مالیات سوخت جاده&zwnj;ای نیست. پیش از این، استفاده از آن برای خودروهای جاده&zwnj;ای محدود بود.

بر اساس فرمان جدید، دولت آمریکا امکان استفاده جاده&zwnj;ای از این سوخت را تا پایان سال فراهم می&zwnj;کند. همچنین وزارت خزانه&zwnj;داری موظف شده امکان تعویق برخی تعهدات مالیاتی مربوط به گازوئیل را برای دوره ۵ اکتبر تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ بررسی و در صورت وجود شرایط قانونی اجرا کند؛ این تعویق می&zwnj;تواند بدون جریمه و بهره انجام شود.
&nbsp;
قیمت گازوئیل چرا جهش کرد؟

قیمت گازوئیل آمریکا اخیراً به حدود ۶.۵ دلار در هر گالن رسیده و به رکوردهای تاریخی نزدیک شده است. گزارش&zwnj;ها این جهش را به اختلال در عرضه جهانی، آسیب به ظرفیت پالایشی و کاهش ذخایر سوخت نسبت می&zwnj;دهند؛ عواملی که در پی تحولات جنگ ایران و اسرائیل و حملات اوکراین به پالایشگاه&zwnj;های روسیه تشدید شده&zwnj;اند.

در چنین شرایطی، کاهش یا تعویق مالیات می&zwnj;تواند بخشی از هزینه پرداختی مصرف&zwnj;کننده را کم کند، اما لزوماً به معنای افزایش عرضه گازوئیل در بازار نیست. تحلیل&zwnj;های منتشرشده درباره این سیاست نیز بر همین محدودیت تأکید دارند؛ یعنی مشکل اصلی بازار همچنان کمبود عرضه، ظرفیت پالایشی و سطح پایین ذخایر است.
&nbsp;
آزادسازی ذخایر نفت و گازوئیل

بحران گازوئیل تنها به آمریکا محدود نمانده است. کشورهای گروه هفت نیز در دوم اکتبر با آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآورده&zwnj;های نفتی از ذخایر اضطراری موافقت کردند تا فشار بر بازار کاهش یابد. این اقدام پس از فشار آمریکا برای افزایش عرضه سوخت انجام شد.

دولت آمریکا پیش&zwnj;تر گزینه&zwnj;هایی مانند محدودیت صادرات گازوئیل را نیز بررسی کرده بود، اما ترامپ دوم اکتبر اعلام کرد که قصد اعمال ممنوعیت صادرات گازوئیل را ندارد.
&nbsp;
فشار سوخت بر دولت ترامپ

اجرای این سیاست&zwnj;ها در شرایطی انجام می&zwnj;شود که افزایش هزینه سوخت به یکی از مسائل مهم اقتصاد آمریکا تبدیل شده است. دولت ترامپ با استفاده از کاهش فشار مالیاتی، آزادسازی ذخایر و سیاست&zwnj;های مرتبط با عرضه تلاش می&zwnj;کند اثر افزایش قیمت گازوئیل بر مصرف&zwnj;کنندگان و بخش&zwnj;های حمل&zwnj;ونقل و کشاورزی را محدود کند.

با این حال، تا زمانی که اختلالات عرضه جهانی، محدودیت ظرفیت پالایش و فشار بر ذخایر برطرف نشود، اقدامات مالیاتی به&zwnj;تنهایی نمی&zwnj;تواند ریشه جهش قیمت گازوئیل را حل کند.
منبع : بازار&nbsp;

&nbsp;]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2026 08:54:29 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50977/ترامپ-گازوئیل-قرمز-پناه-برد</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050977-b.jpg" length="50997" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>نفت آمریکا به مرز بحران ذخایر رسید</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50969/نفت-آمریکا-مرز-بحران-ذخایر-رسید</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میز نفت، بر اساس داده&zwnj;های رسمی اداره اطلاعات انرژی آمریکا، موجودی ذخایر راهبردی نفت این کشور در هفته منتهی به ۲۵ سپتامبر به ۲۸۳.۷۶۷ میلیون بشکه رسید؛ رقمی که پایین&zwnj;ترین سطح ثبت&zwnj;شده طی ۴۴ سال گذشته محسوب می&zwnj;شود.

موجودی ذخایر آمریکا در این هفته حدود ۸۰۰ هزار بشکه کاهش یافت و در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته نیز ۱۲۲.۹ میلیون بشکه، معادل ۳۰.۲ درصد، کمتر شده است.
&nbsp;
آزادسازی گسترده ذخایر نفت آمریکا

کاهش ذخایر راهبردی آمریکا بخشی از برنامه گسترده واشنگتن برای مقابله با اختلالات عرضه در بازار جهانی است. دولت آمریکا در ماه مارس متعهد شد در چارچوب برنامه هماهنگ آژانس بین&zwnj;المللی انرژی، در مجموع ۱۷۲ میلیون بشکه از ذخایر راهبردی خود را وارد بازار کند.

از ابتدای مارس تاکنون حدود ۱۳۱.۶۴ میلیون بشکه از ذخایر آمریکا آزاد شده است؛ البته بخشی از این میزان در قالب وام نفتی و مبادله انجام شده و دریافت&zwnj;کنندگان موظف هستند نفت را همراه با مقدار اضافی به ذخایر بازگردانند.

وزارت انرژی آمریکا همچنین پیشنهاد وام&zwnj;دهی حداکثر ۴۰ میلیون بشکه نفت دیگر از ذخایر راهبردی را مطرح کرده که آخرین بخش از تعهد ۱۷۲ میلیون بشکه&zwnj;ای این کشور محسوب می&zwnj;شود.

ذخایر فعلی آمریکا تنها ۳۹.۷ درصد از ظرفیت مجاز حدود ۷۱۴ میلیون بشکه&zwnj;ای را پر کرده است. این ذخایر در ژانویه ۲۰۱۰ به رکورد ۷۲۶.۶۱۷ میلیون بشکه رسیده بود.
&nbsp;
آزادسازی ذخایر جهانی ادامه دارد

قوانین آمریکا برداشت&zwnj;های معمول و محدود از ذخایر راهبردی را در صورت کاهش موجودی به زیر ۲۵۲.۴ میلیون بشکه محدود می&zwnj;کند، هرچند در شرایط اضطراری گسترده امکان آزادسازی همچنان وجود دارد.

همزمان، آژانس بین&zwnj;المللی انرژی در ماه مارس برنامه آزادسازی ۴۰۰ میلیون بشکه از ذخایر اضطراری کشورهای عضو را اعلام کرد که تاکنون حدود ۳۲۵ میلیون بشکه، معادل بیش از ۸۰ درصد، از این میزان آزاد شده است.

گروه هفت نیز دوم اکتبر با آزادسازی هماهنگ ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآورده&zwnj;های نفتی از ذخایر اضطراری موافقت کرد. این اقدام با هدف کاهش فشار ناشی از افزایش قیمت انرژی و کمبود فرآورده&zwnj;هایی مانند گازوئیل انجام شده است.

کاهش ذخایر آمریکا در شرایطی رخ می&zwnj;دهد که اختلال در مسیرهای حمل&zwnj;ونقل، افزایش هزینه بیمه و حمل نفتکش&zwnj;ها و نااطمینانی درباره تردد نفتکش&zwnj;ها در خلیج فارس همچنان بازار جهانی نفت را تحت فشار قرار داده است.
منبع : بازار&nbsp;]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2026 08:08:56 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50969/نفت-آمریکا-مرز-بحران-ذخایر-رسید</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050969-b.jpg" length="118222" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>حمله پهپادی به انبار نفت مسکو</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50976/حمله-پهپادی-انبار-نفت-مسکو</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میز نفت، پهپادهای اوکراینی به انبار نفت ولودارسکایا در استان مسکو حمله کردند؛ حمله&zwnj;ای که طبق گزارش&zwnj;های منتشرشده، دست&zwnj;کم دو مخزن سوخت را دچار آتش&zwnj;سوزی کرده است.

.

انبار نفت ولودارسکایا از مراکز مهم ذخیره&zwnj;سازی و توزیع سوخت در استان مسکو به شمار می&zwnj;رود و بنا بر گزارش&zwnj;ها، بزرگ&zwnj;ترین تأسیسات این منطقه از نظر ظرفیت ذخیره&zwnj;سازی نفت است.

اهمیت این مجموعه تنها به ظرفیت مخازن آن محدود نمی&zwnj;شود؛ این تأسیسات یکی از مراکز اصلی توزیع سوخت برای فرودگاه&zwnj;های مسکو نیز محسوب می&zwnj;شود. به همین دلیل، هرگونه آسیب به زیرساخت&zwnj;های آن می&zwnj;تواند از منظر تداوم ذخیره&zwnj;سازی و انتقال سوخت اهمیت داشته باشد.

با این حال، تاکنون اطلاعات مستقلی درباره میزان خسارت واردشده، حجم سوخت درگیر آتش&zwnj;سوزی یا تأثیر احتمالی این حمله بر روند توزیع سوخت و تأمین نیاز فرودگاه&zwnj;های مسکو ارائه نشده است.

&nbsp;]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2026 08:48:30 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50976/حمله-پهپادی-انبار-نفت-مسکو</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050976-b.jpg" length="46127" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>بنزین آلمان دوباره گران شد</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50978/بنزین-آلمان-دوباره-گران</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میز نفت، باشگاه خودروی آلمان (ADAC) از افزایش دوباره قیمت بنزین و گازوئیل در این کشور خبر داده است؛ افزایشی که تنها چند روز پس از اجرای سیاست کاهش مالیات انرژی از سوی دولت آلمان رخ داده است.

بر اساس داده&zwnj;های ADAC، میانگین روزانه قیمت بنزین سوپر E10 در سراسر آلمان روز یکشنبه به ۲.۱۴ یورو در هر لیتر رسید که نسبت به پنجشنبه ۲.۳ سنت افزایش داشته است. قیمت گازوئیل نیز با افزایش ۰.۹ سنتی به ۲.۲۵ یورو در هر لیتر رسید.
&nbsp;
کاهش مالیات ۱۷ سنتی

دولت آلمان از اول اکتبر و با هدف کاهش فشار افزایش هزینه سوخت بر خانوارها و کسب&zwnj;وکارها، کاهش موقت مالیات انرژی بر بنزین و گازوئیل را برای سه ماه اجرایی کرد.

این اقدام با احتساب مالیات بر ارزش افزوده، بار مالیاتی سوخت را حدود ۱۷ سنت به ازای هر لیتر کاهش می&zwnj;دهد. دولت برآورد کرده است که این سیاست در مجموع حدود ۲.۵ میلیارد یورو از فشار هزینه&zwnj;ای خانوارها و کسب&zwnj;وکارها کم کند.

اجرای این سیاست در روزهای نخست اثر محسوسی بر قیمت&zwnj;ها داشت. قیمت بنزین E10 در بسیاری از جایگاه&zwnj;ها به کمتر از ۲ یورو رسید و در نخستین روز، حدود ۱۴.۵ سنت در هر لیتر کاهش یافت. قیمت گازوئیل نیز بر اساس داده&zwnj;های ADAC حدود ۱۵.۲ سنت کاهش پیدا کرد.
&nbsp;
اثر کاهش مالیات خیلی زود کمرنگ شد

با گذشت چند روز، قیمت&zwnj;ها بار دیگر افزایش یافت و در بسیاری از جایگاه&zwnj;ها امکان خرید سوخت با قیمت&zwnj;های پایین روزهای نخست وجود نداشت.

ADAC اعلام کرده است که بخش قابل توجهی از اثر اولیه کاهش مالیاتی تنها در چند روز از بین رفته است. این نهاد همچنین افزایش قیمت بنزین E10 را قابل توجه دانسته، زیرا در همین بازه قیمت نفت خام و نرخ برابری یورو در برابر دلار تغییرات محدودی داشته&zwnj;اند.

این وضعیت نشان می&zwnj;دهد که کاهش مالیات سوخت الزاماً به همان میزان به کاهش پایدار قیمت نهایی در جایگاه&zwnj;ها منجر نمی&zwnj;شود و عوامل دیگر در زنجیره عرضه و قیمت&zwnj;گذاری می&zwnj;توانند بخشی از این اثر را خنثی کنند.
&nbsp;
آلمان به دنبال سقف قیمت سوخت

دولت آلمان برای مقابله با افزایش دوباره قیمت&zwnj;ها، مذاکراتی با صنعت نفت درباره تعیین سقف موقت قیمت سوخت آغاز کرده است.

بر اساس برنامه مطرح&zwnj;شده، این سازوکار قرار است از اول ژانویه ۲۰۲۷ اجرا شود. دولت آلمان امیدوار است با استفاده از این ابزار، اثر نوسانات شدید بازار جهانی نفت و فرآورده&zwnj;های نفتی بر مصرف&zwnj;کنندگان داخلی را محدود کند.
منبع : شفقنا&nbsp;

&nbsp;]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2026 15:44:07 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50978/بنزین-آلمان-دوباره-گران</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050978-b.jpg" length="77738" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>ترامپ، وزیر نفت و چند عدد که جور درنمی‌آیند</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/report/50987/ترامپ-وزیر-نفت-چند-عدد-جور-درنمی-آیند</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میزنفت؛ محسن پاک&zwnj;نژاد سه روز است که دیگر وزیر نفت ایران نیست. اما شب گذشته دونالد ترامپ او را دوباره به صدر اخبار برگرداند. ترامپ پیش از حرکت از کاخ سفید گفت اقتصاد ایران از بین رفته، تورم نزدیک ۳۰۰ درصد است و وزیر نفت ایران استعفا داده است.

بعد جمله&zwnj;ای را مستقیم به پاک&zwnj;نژاد نسبت داد: &laquo;ما اقتصاد نداریم، نفت نداریم، هیچ&zwnj;چیز نداریم.&raquo; این جمله خیلی زود در رسانه&zwnj;ها و شبکه&zwnj;های اجتماعی چرخید. اما یک سؤال ساده بی&zwnj;پاسخ ماند: پاک&zwnj;نژاد این حرف را کجا زده بود؟ &laquo;وزیر نفت به ترامپ پیام داد&raquo;؛ سندش کجاست؟

متن کامل سخنان ترامپ در ششم اکتبر منتشر شده است. او دقیقاً می&zwnj;گوید وزیر نفت ایران استعفا داده و سپس اضافه می&zwnj;کند: &laquo;او گفت...&raquo; و جمله &laquo;اقتصاد نداریم، نفت نداریم، هیچ&zwnj;چیز نداریم&raquo; را نقل می&zwnj;کند. اما در کل این بخش هیچ اشاره&zwnj;ای به پیام، تماس تلفنی، ملاقات یا ارتباط مستقیم پاک&zwnj;نژاد با ترامپ وجود ندارد. ترامپ توضیح نمی&zwnj;دهد این نقل&zwnj;قول از کجا آمده است.&nbsp;

تا امروز نیز منبع مستقل یا سند علنی معتبری پیدا نشده که نشان دهد پاک&zwnj;نژاد چنین جمله&zwnj;ای گفته است. روایت رسمی ایران اساساً چیز دیگری است. دفتر ریاست&zwnj;جمهوری اعلام کرده پاک&zwnj;نژاد مدتی قبل به دلایل شخصی درخواست استعفا کرده بود، پزشکیان ابتدا با رفتنش مخالفت کرده و در نهایت استعفا را پذیرفته است. رویترز هم همین روایت را گزارش کرده است.&nbsp;

نکته جالب&zwnj;تر اینکه پاک&zwnj;نژاد درست پیش از کناررفتن گفته بود جریان وصول درآمد نفت فروخته&zwnj;شده همچنان برقرار است.&nbsp; یعنی میان آخرین موضع ثبت&zwnj;شده خود وزیر نفت و جمله&zwnj;ای که ترامپ به او نسبت داده، فاصله زیادی وجود دارد.

این مورد را نمی&zwnj;توان بدون سند &laquo;دروغ عمدی&raquo; نامید؛ اما فعلاً یک نقل&zwnj;قول بی&zwnj;منبع و تأییدنشده است. عدد بعدی؛ تورم نزدیک ۳۰۰ درصد؟ ترامپ در همان صحبت گفت تورم ایران &laquo;تقریباً ۳۰۰ درصد&raquo; است. این عدد با آمارهای منتشرشده همخوان نیست.

بر اساس اعلام عبدالناصر همتی، رئیس کل بانک مرکزی، تورم نقطه&zwnj;به&zwnj;نقطه شهریور ۸۳.۸ درصد بوده؛ در مرداد این رقم ۸۴.۴ درصد اعلام شده بود. تورم سالانه نیز در محدوده&zwnj;ای بسیار پایین&zwnj;تر از ۳۰۰ درصد گزارش شده است. سهمینو

این ارقام خودشان بسیار بالا و نشان&zwnj;دهنده بحران شدید قیمت&zwnj;ها هستند. اما ۸۳.۸ درصد، ۳۰۰ درصد نیست. حتی گزارش&zwnj;های رسانه&zwnj;های خارجی که وضعیت اقتصاد ایران را بسیار بحرانی توصیف می&zwnj;کنند، اعدادی در محدوده ۸۰ تا ۹۰ درصد برای تورم نقطه&zwnj;به&zwnj;نقطه آورده&zwnj;اند.&nbsp;پس در این مورد با یک اختلاف تفسیری یا انتخاب شاخص مواجه نیستیم؛ رقم اعلام&zwnj;شده ترامپ چند برابر داده موجود است.
&nbsp;
&laquo;ایران نفت ندارد&raquo;

در همان جمله منتسب به پاک&zwnj;نژاد آمده بود: &laquo;ما نفت نداریم.&raquo; اگر این عبارت معنای تحت&zwnj;اللفظی داشته باشد، روشن است که درست نیست. مسئله ایران امروز نداشتن نفت نیست؛ مسئله رساندن نفت به بازار است.

محاصره دریایی و محدودیت حمل صادرات تازه را به&zwnj;شدت پایین آورده است، اما همین هفته رویترز گزارش داد پالایشگاه&zwnj;های مستقل چین در ماه سپتامبر هنوز حدود ۵۹۰ هزار بشکه در روز نفت ایران دریافت کرده&zwnj;اند؛ هرچند این رقم پایین&zwnj;ترین سطح از ژانویه ۲۰۲۳ بوده است.&nbsp;

هم&zwnj;زمان داده&zwnj;های دیگری از توقف یا نزدیک&zwnj;شدن بارگیری تازه ایران به صفر خبر می&zwnj;دهند. این دو عدد لزوماً متناقض نیستند. محموله&zwnj;ای که در سپتامبر به چین تحویل شده ممکن است هفته&zwnj;ها قبل بارگیری شده یا از ذخایر شناور فروخته شده باشد.

پس جمله دقیق این است: ایران نفت دارد؛ مسیر صادرات تازه نفت ایران به&zwnj;شدت محدود شده است. و این با &laquo;ایران نفت ندارد&raquo; تفاوت بنیادی دارد.
&nbsp;
هرمز، &laquo;حتی بیشتر از قبل جنگ&raquo;

ترامپ بخش بعدی حرفش را به هرمز اختصاص داد. گفت در چند روز اخیر میلیون&zwnj;ها بشکه نفت عبور کرده و جریان نفت حالا گاهی حتی از سطح پیش از جنگ بالاتر رفته است.&nbsp;این ادعا پیچیده&zwnj;تر است. چون بخشی از آن درست است.

در بعضی روزهای پایان سپتامبر، صادرات نفت خاورمیانه واقعاً به سطح پیش از جنگ رسید یا حتی موقتاً از آن عبور کرد.&nbsp; اما اگر به متوسط ماهانه نگاه کنیم، تصویر متفاوت است. داده&zwnj;های ورتکسا نشان می&zwnj;دهد در سپتامبر مجموع جریان نفت، میعانات و فرآورده کشورهای خلیج فارس ــ به&zwnj;جز ایران ــ حدود ۱۹.۲ میلیون بشکه در روز بوده؛ یعنی فقط ۸۱ درصد سطح پیش از جنگ.

صادرات نفت خام و میعانات به حدود ۹۱ درصد برگشته، اما صادرات فرآورده&zwnj;هایی مثل گازوئیل و سوخت هواپیما فقط ۶۰ درصد احیا شده است.&nbsp;یک تحلیل دیگر رویترز نیز حجم عبور نفت خام از خود هرمز را حدود ۱۴.۲ میلیون بشکه در روز یا نزدیک ۸۰ درصد سطح پیش از جنگ برآورد کرده است.&nbsp;

پس جمله ترامپ اگر درباره &laquo;برخی روزها&raquo; باشد، می&zwnj;تواند درست باشد. اما اگر مخاطب از آن برداشت کند تجارت هرمز به&zwnj;طور کامل به شرایط عادی برگشته، برداشت دقیقی نیست.
&nbsp;
ونزوئلا، جایی که بشکه&zwnj;ها واقعاً چند برابر شدند

اما بزرگ&zwnj;ترین اختلاف عددی در حرف&zwnj;های اخیر ترامپ اصلاً مربوط به ایران نبود. پنجم اکتبر در نبراسکا گفت آمریکا از ونزوئلا &laquo;صدها میلیون بشکه نفت در هر هفته&raquo; دریافت می&zwnj;کند. متن سخنرانی این جمله را ثبت کرده است.&nbsp;

این عدد با واقعیت بازار فاصله بسیار زیادی دارد. کل صادرات نفت ونزوئلا در سپتامبر حدود ۱.۰۸ میلیون بشکه در روز بوده است. از این مقدار حدود ۶۲۹ هزار بشکه در روز به آمریکا رفته است.&nbsp;پس حتی کل صادرات ونزوئلا به همه جهان هم به صدها میلیون بشکه در هفته نزدیک نیست.

این مورد دیگر صرفاً اغراق زبانی کوچک نیست؛ مقیاس عددی با داده&zwnj;های تجارت نفت سازگار نیست. ترامپ چند ماه قبل هم در سخنرانی&zwnj;های مختلف از &laquo;صدها میلیون بشکه&raquo; نفت ونزوئلا صحبت کرده بود، اما معمولاً درباره حجم انباشته در طول زمان حرف می&zwnj;زد. این بار واژه &laquo;در هر هفته&raquo; تفاوت بزرگی ایجاد می&zwnj;کند.&nbsp;
&nbsp;
نفت ونزوئلا، از واقعیت تا روایت

اصل ماجرا البته واقعی است. آمریکا نفت بیشتری از ونزوئلا دریافت می&zwnj;کند و صادرات آن کشور نسبت به دوره قبل بالا رفته است. اما بازار انرژی یک مشکل دارد: اعداد خیلی بزرگ&zwnj;اند و برای مخاطب عمومی قابل تصور نیستند. میلیون بشکه، صد میلیون بشکه و میلیارد بشکه در گوش مخاطب ممکن است شبیه هم باشند.

همین مسئله فضا را برای بزرگ&zwnj;نمایی باز می&zwnj;کند. در ونزوئلا، &laquo;میلیون&zwnj;ها بشکه&raquo; در روایت سیاسی می&zwnj;تواند ناگهان به &laquo;صدها میلیون بشکه در هفته&raquo; تبدیل شود. در ایران، &laquo;کاهش شدید صادرات&raquo; می&zwnj;تواند تبدیل شود به &laquo;نفت ندارند&raquo;. در بازار ارز، تورم ۸۰ درصدی می&zwnj;تواند به ۳۰۰ درصد تبدیل شود. و درباره هرمز، چند روز صادرات بسیار بالا می&zwnj;تواند به روایت &laquo;بازگشت کامل تجارت&raquo; تبدیل شود.
&nbsp;
بنزین: عددی که همه روایت&zwnj;ها به آن ختم می&zwnj;شوند

دلیل این همه تأکید روی نفت را باید در پمپ&zwnj;بنزین&zwnj;های آمریکا دید. ترامپ طی چند روز گذشته بارها وعده داده با پایان جنگ ایران قیمت بنزین و گازوئیل به&zwnj;شدت پایین می&zwnj;آید. پنجم اکتبر گفت وقتی جنگ تمام شود قیمت بنزین &laquo;مثل سنگ&raquo; سقوط خواهد کرد.&nbsp;

در گفت&zwnj;وگوی دیگری نیز گفت قیمت گازوئیل و بنزین بلافاصله بعد از پایان جنگ پایین می&zwnj;آید.&nbsp;اما این جمله دیگر یک فکت قابل&zwnj;سنجش امروز نیست؛ پیش&zwnj;بینی است. و پیش&zwnj;بینی رسمی بازار خیلی محتاطانه&zwnj;تر است.

اداره اطلاعات انرژی آمریکا تازه برآورد قیمت نفت خود را دوباره بالا برده و انتظار دارد نفت برنت در سه&zwnj;ماهه چهارم سال حدود ۱۰۵ دلار میانگین داشته باشد. همین نهاد پیش&zwnj;بینی کرده قیمت گازوئیل آمریکا در اکتبر همچنان بالای ۶ دلار باقی بماند و تازه در سال ۲۰۲۷ به حدود ۴.۵ دلار کاهش پیدا کند.&nbsp;یعنی حتی اگر جنگ تمام شود، هیچ تضمینی وجود ندارد قیمت سوخت همان روز یا همان هفته سقوط کند.
&nbsp;
چرا پایان جنگ الزاماً بنزین ارزان نمی&zwnj;آورد؟

چون مشکل بازار دیگر فقط نفت خام نیست. بخش بزرگی از نفت خاورمیانه دوباره به بازار برگشته، اما پالایشگاه&zwnj;ها و حمل&zwnj;ونقل هنوز مشکل دارند. کرایه یک نفتکش غول&zwnj;پیکر در مسیر خاورمیانه به آسیا در مقاطعی از ۱.۲ میلیون دلار در روز عبور کرده است.&nbsp;

صادرات فرآورده&zwnj;ها هنوز بسیار پایین&zwnj;تر از قبل جنگ است. پالایشگاه&zwnj;های روسیه آسیب دیده&zwnj;اند. بخشی از ظرفیت پالایش خاورمیانه نیز هنوز کامل به مدار برنگشته است. گروه هفت هم مجبور شده درباره آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه نفت و گازوئیل از ذخایر اضطراری تصمیم بگیرد.&nbsp;

پس امروز قیمت بنزین فقط به سؤال &laquo;چند بشکه نفت وجود دارد؟&raquo; پاسخ نمی&zwnj;دهد. باید پرسید: نفت کجاست؟ چگونه حمل می&zwnj;شود؟ بیمه کشتی چقدر است؟ کدام پالایشگاه آن را تبدیل می&zwnj;کند؟ و محصول نهایی با چه هزینه&zwnj;ای به جایگاه سوخت می&zwnj;رسد؟
&nbsp;
قیمت سوخت، مسئله انتخاباتی

این داستان یک زمینه سیاسی مهم هم دارد. آمریکا یک ماه با انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای فاصله دارد و قیمت سوخت به مسئله&zwnj;ای جدی در کارزار انتخاباتی تبدیل شده است. ترامپ هم&zwnj;زمان با وعده کاهش قیمت، بررسی تعلیق مالیات فدرال بنزین را تأیید کرده است. مالیات فدرال بنزین ۱۸.۴ سنت برای هر گالن است و اجرای چنین تصمیمی به همراهی کنگره نیاز دارد.&nbsp;

در نبراسکا نیز وقتی خبرنگار درباره گازوئیل ۶ دلاری کشاورزان پرسید، ترامپ پاسخ را دوباره به اروپا، جنگ ایران و پایان قریب&zwnj;الوقوع جنگ وصل کرد.&nbsp;بنابراین نفت فقط یک بازار نیست. در آمریکا تبدیل به زبان توضیح تورم، جنگ و انتخابات شده است.
&nbsp;
وقتی یک بشکه چهار روایت دارد

مشکل از جایی شروع می&zwnj;شود که مرز میان واقعیت بازار و روایت سیاسی محو شود. ایران واقعاً بحران اقتصادی شدیدی دارد. صادرات نفت ایران واقعاً تحت فشار کم&zwnj;سابقه قرار گرفته است. قیمت سوخت آمریکا واقعاً از جنگ آسیب دیده است.

ونزوئلا واقعاً نفت بیشتری به آمریکا می&zwnj;فرستد. و هرمز واقعاً شاهد بازگشت قابل&zwnj;توجه ترافیک نفت بوده است. اما هیچ&zwnj;کدام از این واقعیت&zwnj;ها نیازی به ساختن جمله&zwnj;ای از زبان وزیر نفت، سه&zwnj;برابرکردن نرخ تورم یا صدبرابرکردن حجم نفت ونزوئلا ندارند.

واقعیت به اندازه کافی بزرگ است. روزنامه&zwnj;نگاری از همین جا شروع می&zwnj;شود. شاید مهم&zwnj;ترین درس چند روز اخیر برای پوشش بازار انرژی همین باشد. وقتی یک سیاستمدار می&zwnj;گوید &laquo;نفت&raquo;، عدد باید چک شود. وقتی می&zwnj;گوید &laquo;وزیر نفت گفت&raquo;، منبع نقل&zwnj;قول باید پیدا شود.

وقتی می&zwnj;گوید &laquo;صادرات برگشته&raquo;، باید مشخص شود درباره یک روز حرف می&zwnj;زند یا میانگین یک ماه. و وقتی وعده می&zwnj;دهد بنزین &laquo;سقوط می&zwnj;کند&raquo;، باید آن را پیش&zwnj;بینی سیاسی نوشت، نه واقعیت بازار. نفت و سوخت در هشت ماه گذشته آن&zwnj;قدر وارد سیاست شده&zwnj;اند که مرز میان بشکه واقعی و بشکه روی تریبون هر روز باریک&zwnj;تر شده است.

و شاید بهترین نمونه همین چند روز باشد: وزیر نفت ایران استعفا می&zwnj;دهد. ترامپ چند روز بعد جمله&zwnj;ای بدون منبع از زبان او نقل می&zwnj;کند؛ تورم ۸۳ درصدی به نزدیک ۳۰۰ درصد تبدیل می&zwnj;شود؛ یک میلیون بشکه صادرات ونزوئلا به &laquo;صدها میلیون بشکه در هفته&raquo; می&zwnj;رسد؛ و چند روز پررفت&zwnj;وآمد هرمز به تصویر بازگشت کامل بازار تبدیل می&zwnj;شود.

بازار انرژی فقط با نفت پر نشده است؛ با روایت هم پر شده است. و این روزها، شاید راستی&zwnj;آزمایی هر جمله درباره نفت به اندازه دنبال&zwnj;کردن قیمت خود نفت اهمیت پیدا کرده باشد.

منبع:&nbsp;
رویترز]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Wed, 07 Oct 2026 08:38:20 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/report/50987/ترامپ-وزیر-نفت-چند-عدد-جور-درنمی-آیند</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050987-b.jpg" length="84099" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>سن نفت داخل نفتکش را چگونه می‌فهمند؟</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50510/سن-نفت-داخل-نفتکش-چگونه-می-فهمند</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میزنفت، یک نفتکش دو میلیون بشکه نفت بارگیری می&zwnj;کند، چند هفته در دریا باقی می&zwnj;ماند و سپس محموله خود را به نفتکش دیگری انتقال می&zwnj;دهد. کشتی دوم نیز ممکن است مدتی نفت را نگه دارد و بعد بخشی از آن را به کشتی سوم منتقل کند.

وقتی نفتکش سوم وارد بندر مقصد می&zwnj;شود، یک سؤال پیچیده شکل می&zwnj;گیرد: این نفت واقعاً چند روز است که روی آب قرار دارد و از کجا آمده است؟

روی هر بشکه نفت تاریخ تولید نوشته نشده و ماهواره نیز نمی&zwnj;تواند داخل مخزن نفتکش را ببیند. بنابراین شرکت&zwnj;های اطلاعاتی &laquo;سن نفت&raquo; را مستقیماً اندازه&zwnj;گیری نمی&zwnj;کنند. آنها تلاش می&zwnj;کنند تاریخچه جابه&zwnj;جایی محموله را از نخستین بارگیری تا آخرین کشتی بازسازی کنند.
&nbsp;
زنجیره از لحظه بارگیری آغاز می&zwnj;شود

اولین داده مهم، زمان بارگیری است.فرض کنیم نفتکش &laquo;الف&raquo; روز اول ماه وارد یک پایانه نفتی می&zwnj;شود. اطلاعات موقعیت کشتی ورود آن به محدوده پایانه را نشان می&zwnj;دهد و نفتکش برای چند ساعت در محل بارگیری باقی می&zwnj;ماند.

کشتی سپس از پایانه خارج می&zwnj;شود. تغییر آبخور نیز نشان می&zwnj;دهد نفتکش نسبت به زمان ورود سنگین&zwnj;تر شده است.در این مرحله مجموعه&zwnj;ای از شواهد وجود دارد که نشان می&zwnj;دهد نفتکش احتمالاً در آن پایانه بارگیری کرده است.همین زمان، نقطه آغاز تاریخچه محموله می&zwnj;شود.



اگر نفتکش ۲۰ روز بعد همچنان همان محموله را در اختیار داشته باشد، می&zwnj;توان گفت این بار تقریباً ۲۰ روز است که از مبدأ خارج شده؛ البته به شرط آنکه در این فاصله تخلیه یا انتقال دیگری شناسایی نشده باشد.
&nbsp;
توقف طولانی نفتکش یک علامت مهم است

همه نفتکش&zwnj;های بارگیری&zwnj;شده بلافاصله به پالایشگاه نمی&zwnj;روند.ممکن است کشتی پس از بارگیری وارد یک لنگرگاه شود و روزها یا هفته&zwnj;ها در همان محدوده باقی بماند. دلایل این توقف می&zwnj;تواند تجاری، عملیاتی یا ناشی از شرایط بازار باشد.شرکت&zwnj;های ردیابی در چنین شرایطی مدت توقف کشتی را اندازه&zwnj;گیری می&zwnj;کنند.

اگر نفتکش با محموله برای مدت قابل&zwnj;توجهی تقریباً بدون حرکت باقی بماند، ممکن است محموله در دسته نفت نگهداری&zwnj;شده روی آب یا &laquo;ذخیره شناور&raquo; قرار گیرد؛ البته تعریف دقیق ذخیره شناور میان ارائه&zwnj;دهندگان داده یکسان نیست و مدت توقف و سرعت مورد استفاده در محاسبات آنها می&zwnj;تواند تفاوت داشته باشد.بنابراین حتی عدد &laquo;نفت روی آب&raquo; نیز محصول یک تعریف و روش محاسباتی مشخص است، نه شمارش ساده تمام نفتکش&zwnj;هایی که در دریا حضور دارند.
&nbsp;
انتقال به کشتی دوم سن نفت را صفر نمی&zwnj;کند

حالا فرض کنیم نفتکش &laquo;الف&raquo; پس از ۲۰ روز به نفتکش &laquo;ب&raquo; نزدیک می&zwnj;شود.دو کشتی برای چند ساعت کنار یکدیگر باقی می&zwnj;مانند. پس از جدایی، آبخور کشتی الف کاهش و آبخور کشتی ب افزایش پیدا می&zwnj;کند. داده&zwnj;های حرکتی و در صورت وجود تصاویر ماهواره&zwnj;ای نیز با وقوع یک انتقال کشتی&zwnj;به&zwnj;کشتی سازگار هستند.

برای ردیابی محموله، اینجا یک اتفاق اساسی رخ داده است.کشتی حامل عوض شده، اما نفت الزاماً عوض نشده است.

اگر ارتباط میان دو محموله با اطمینان کافی شناسایی شود، سابقه بار به نفتکش دوم منتقل می&zwnj;شود. بنابراین نفتی که ۲۰ روز روی کشتی اول بوده با ورود به کشتی دوم ناگهان &laquo;صفر روزه&raquo; نمی&zwnj;شود.زنجیره زمانی محموله از تاریخ بارگیری اولیه ادامه پیدا می&zwnj;کند.
&nbsp;
هر انتقال یک شاخه جدید در زنجیره می&zwnj;سازد

ماجرا زمانی دشوارتر می&zwnj;شود که کل محموله منتقل نشود.فرض کنیم نفتکش الف ۲ میلیون بشکه حمل می&zwnj;کند اما فقط یک میلیون بشکه را به نفتکش ب می&zwnj;دهد. کشتی اول هنوز بخشی از محموله اولیه را دارد و کشتی دوم نیز بخشی از همان نفت را حمل می&zwnj;کند.

در این مرحله یک محموله به دو شاخه تبدیل شده است.حالا هر شاخه مسیر جداگانه&zwnj;ای پیدا می&zwnj;کند. نفتکش الف ممکن است به یک مقصد برود و نفتکش ب چند روز بعد محموله را دوباره به نفتکش دیگری منتقل کند.سامانه ردیابی باید این ارتباطات را حفظ کند تا سابقه نفت با تغییر کشتی از بین نرود.هرچه تعداد انتقال&zwnj;ها بیشتر شود، عدم قطعیت نیز افزایش پیدا می&zwnj;کند.
&nbsp;
مخلوط&zwnj;شدن دو نفت کار را دشوارتر می&zwnj;کند

سناریوی پیچیده&zwnj;تر زمانی اتفاق می&zwnj;افتد که نفتکش دریافت&zwnj;کننده از قبل محموله داشته باشد.فرض کنیم نفتکش ب پیش از ملاقات ۵۰۰ هزار بشکه نفت در مخازن خود دارد و سپس یک میلیون بشکه از نفتکش الف دریافت می&zwnj;کند.حالا داخل یک کشتی محموله&zwnj;هایی با دو تاریخچه متفاوت وجود دارند.

اگر نفت&zwnj;ها در مخازن مختلف باقی بمانند، ردیابی آنها از نظر نظری ساده&zwnj;تر است. اما اگر محموله&zwnj;ها ترکیب شوند، دیگر نمی&zwnj;توان تمام نفت موجود را با قطعیت به یک تاریخ بارگیری واحد نسبت داد.

در چنین شرایطی مدل&zwnj;ها ممکن است حجم&zwnj;های مختلف را به سفرها و منشأهای احتمالی نسبت دهند و سطح اطمینان برآورد کاهش پیدا کند.اینجاست که مفهوم &laquo;سن دقیق هر بشکه&raquo; عملاً جای خود را به تاریخچه و سن تخمینی محموله می&zwnj;دهد.
&nbsp;
خاموش&zwnj;شدن کشتی زنجیره را ناقص می&zwnj;کند

تجارت نفت تحریمی لایه دیگری از پیچیدگی ایجاد می&zwnj;کند.ممکن است نفتکش پس از بارگیری سامانه شناسایی خودکار را خاموش کند و چند روز بعد در منطقه دیگری ظاهر شود.اگر در فاصله خاموشی، انتقال کشتی&zwnj;به&zwnj;کشتی انجام شده باشد، بخشی از زنجیره اطلاعات مستقیم از دست رفته است.

در این وضعیت آخرین موقعیت قبل از خاموشی، نخستین موقعیت پس از بازگشت، مدت غیبت، سرعت قابل پیمایش، نفتکش&zwnj;های حاضر در محدوده و تصاویر ماهواره&zwnj;ای بررسی می&zwnj;شوند.تغییر آبخور نیز می&zwnj;تواند اطلاعات تکمیلی ایجاد کند.

هدف این نیست که یک نقطه گمشده روی نقشه حدس زده شود؛ هدف بازسازی محتمل&zwnj;ترین زنجیره رویدادهایی است که می&zwnj;تواند وضعیت کشتی قبل و بعد از خاموشی را توضیح دهد.
&nbsp;
ماهواره برای پیدا کردن حلقه گمشده وارد می&zwnj;شود

اگر یک نفتکش در زمان حساس اطلاعات موقعیت خود را مخابره نکند، تصاویر ماهواره&zwnj;ای می&zwnj;توانند بخشی از فاصله اطلاعاتی را پوشش دهند.برای مثال تحلیلگران می&zwnj;دانند نفتکش الف با محموله وارد یک محدوده شده و سه روز بعد بدون بخش قابل&zwnj;توجهی از بار از آن خارج شده است.در همان بازه، نفتکش ب نیز در منطقه حضور داشته و پس از آن سنگین&zwnj;تر شده است.

اگر تصاویر ماهواره&zwnj;ای حضور همزمان دو کشتی را در فاصله بسیار نزدیک نشان دهند، احتمال انتقال محموله تقویت می&zwnj;شود.به این ترتیب یک حلقه جدید میان نفتکش اول و دوم ساخته می&zwnj;شود و سابقه احتمالی نفت می&zwnj;تواند به کشتی دریافت&zwnj;کننده منتقل شود.
&nbsp;
مقصد نهایی برای تأیید زنجیره اهمیت دارد

ردیابی با انتقال محموله تمام نمی&zwnj;شود.نفتکش جدید تا مقصد احتمالی دنبال می&zwnj;شود. ورود به محدوده بندر، مدت توقف، تغییر آبخور و حرکت بعدی بررسی می&zwnj;شود تا مشخص شود آیا تخلیه انجام شده است.

اگر زنجیره بدون گسست جدی قابل بازسازی باشد، می&zwnj;توان گفت نفتی که امروز در مقصد تخلیه شده احتمالاً همان محموله&zwnj;ای است که چند هفته قبل در مبدأ بارگیری شده است.

در این شرایط فاصله میان تاریخ بارگیری اولیه و تاریخ تخلیه، تصویری از مدت زمانی می&zwnj;دهد که محموله در زنجیره حمل دریایی قرار داشته است.اما اگر در میانه مسیر چند انتقال مبهم، خاموشی طولانی یا اختلاط محموله رخ داده باشد، انتساب منشأ و زمان با عدم قطعیت بیشتری همراه خواهد بود.
&nbsp;
منشأ نفت نیز همراه زمان دنبال می&zwnj;شود

همین سازوکار فقط برای محاسبه مدت حضور نفت روی آب استفاده نمی&zwnj;شود؛ منشأ محموله نیز با آن دنبال می&zwnj;شود.اگر نفتکش الف در یک پایانه مشخص بارگیری کرده باشد و محموله آن پس از دو انتقال به نفتکش ج رسیده باشد، تحلیلگران تلاش می&zwnj;کنند ارتباط نفتکش ج با مبدأ اولیه را حفظ کنند.

بنابراین کشتی نهایی ممکن است هرگز وارد کشور تولیدکننده نفت نشده باشد، اما محموله آن همچنان بر اساس زنجیره انتقال به همان مبدأ نسبت داده شود.

این موضوع در ردیابی تجارت نفت کشورهای تحت تحریم اهمیت زیادی دارد، زیرا آخرین کشتی حامل الزاماً همان نفتکشی نیست که نفت را از مبدأ اولیه تحویل گرفته است.
&nbsp;
تاریخ بارگیری با تاریخ فروش یکی نیست

در استفاده رسانه&zwnj;ای از این داده&zwnj;ها یک تفاوت اساسی وجود دارد.اگر یک محموله ۴۰ روز قبل بارگیری شده باشد، نمی&zwnj;توان نتیجه گرفت نفت دقیقاً ۴۰ روز قبل فروخته شده است.

قرارداد تجاری ممکن است پیش از بارگیری منعقد شده باشد. مالکیت محموله ممکن است در طول مسیر منتقل شود و پرداخت نیز می&zwnj;تواند در زمان دیگری انجام شود.داده&zwnj;های ردیابی بیش از هر چیز حرکت فیزیکی کالا را نشان می&zwnj;دهند.

بنابراین &laquo;سن محموله&raquo;، &laquo;زمان صادرات&raquo;، &laquo;زمان فروش&raquo; و &laquo;زمان دریافت پول&raquo; چهار مفهوم یکسان نیستند.این تمایز خصوصاً هنگام تحلیل صادرات نفت ایران اهمیت دارد.
&nbsp;
سن نفت یک عدد قطعی روی بشکه نیست

در نهایت هیچ ماهواره&zwnj;ای تاریخ تولید یک بشکه نفت را از داخل مخزن کشتی نمی&zwnj;خواند.آنچه شرکت&zwnj;های اطلاعاتی انجام می&zwnj;دهند ساختن یک زنجیره است:

نفتکش اول در مبدأ بارگیری می&zwnj;کند، مدتی روی آب می&zwnj;ماند، بخشی از محموله را به نفتکش دوم می&zwnj;دهد، کشتی دوم شاید آن را به نفتکش سوم منتقل کند و در نهایت نفت در مقصد تخلیه می&zwnj;شود.

اگر حلقه&zwnj;های این زنجیره قابل مشاهده باشند، زمان و منشأ محموله نیز با اطمینان بیشتری قابل تخمین است. با گم&zwnj;شدن هر حلقه، دامنه عدم قطعیت بزرگ&zwnj;تر می&zwnj;شود.به همین دلیل دقیق&zwnj;تر است به جای اینکه بگوییم شرکت&zwnj;های ردیابی &laquo;سن هر بشکه&raquo; را می&zwnj;دانند، بگوییم آنها تاریخچه محموله را بازسازی می&zwnj;کنند.

کشتی می&zwnj;تواند عوض شود، نام نفتکش تغییر کند و نفت چند هفته روی آب بماند؛ اما تا زمانی که ارتباط میان حلقه&zwnj;های زنجیره حفظ شود، تاریخچه محموله همراه نفت حرکت می&zwnj;کند.]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Wed, 07 Oct 2026 08:04:15 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50510/سن-نفت-داخل-نفتکش-چگونه-می-فهمند</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050510-b.jpg" length="61858" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>نفت دوباره بالای ۱۰۰ دلار ماند</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50971/نفت-دوباره-بالای-۱۰۰-دلار-ماند</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میز نفت، به نقل از رویترز، قیمت هر بشکه نفت برنت با ۲۷ سنت، معادل ۰.۳ درصد، افزایش به ۱۰۰.۵۹ دلار رسید. نفت خام وست&zwnj;تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز با ۳۰ سنت افزایش، معادل ۰.۳ درصد، ۸۹.۷۳ دلار معامله شد.

پریانکا ساچدوا، رئیس بخش تحلیل بازار در فیلیپ نوا، با اشاره به داده&zwnj;های حمل&zwnj;ونقل دریایی گفت صادرات نفت خاورمیانه در چند روز از اواخر سپتامبر حتی از سطوح پیش از جنگ فراتر رفته است. به گفته او، استفاده از مسیرهای جایگزین و تغییرات لجستیکی به تولیدکنندگان اجازه داده با وجود اختلالات اطراف تنگه هرمز، جریان صادرات را حفظ کنند.
&nbsp;
ریسک تردد نفتکش&zwnj;ها در هرمز

ساچدوا تأکید کرد که بازگشت کامل عرضه نفت به شرایط عادی هنوز محقق نشده است. افزایش حملات به نفتکش&zwnj;ها در اطراف تنگه هرمز، در کنار هزینه&zwnj;های بالای حمل&zwnj;ونقل، بیمه و تغییر مسیر، همچنان ریسک انتقال نفت را بالا نگه داشته است.

کشورهای عضو گروه۷ نیز روز جمعه با آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام و گازوئیل از ذخایر اضطراری موافقت کردند و متعهد شدند محدودیت جدیدی بر صادرات انرژی اعمال نکنند. این تصمیم نگرانی&zwnj;های کوتاه&zwnj;مدت درباره کمبود عرضه را کاهش داده است.
&nbsp;
درگیری عربستان و انصارالله

همزمان، تحولات نظامی در اطراف عربستان و باب&zwnj;المندب به نگرانی&zwnj;ها درباره امنیت عرضه نفت افزوده است. نیروهای دولتی یمن که از حمایت عربستان برخوردارند، روز دوشنبه برای بازپس&zwnj;گیری مناطق ساحلی اطراف باب&zwnj;المندب تا شهر مخا پیشروی کردند.

در مقابل، انصارالله مدعی شد مواضعی در عربستان، از جمله پالایشگاه آرامکو در رابغ، را هدف قرار داده است.
&nbsp;
هزینه حمل نفت به آسیا رکورد زد

ویک دهر، تحلیلگر بانک کامن&zwnj;ولث استرالیا، گفت پایین بودن سطح ذخایر نفت موجب شده فعالان بازار نسبت به تداوم قیمت&zwnj;های پایین اطمینان نداشته باشند.

به گفته او، نرخ حمل نفت از خلیج فارس به آسیا نیز به رکوردهای جدیدی رسیده است؛ شرایطی که از فشار بر بازار حمل&zwnj;ونقل دریایی و آسیب&zwnj;پذیری زنجیره تأمین نفت در برابر اختلالات حکایت دارد.
منبع : تسنیم]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2026 08:24:23 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50971/نفت-دوباره-بالای-۱۰۰-دلار-ماند</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050971-b.jpg" length="88433" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>گازوئیل تا ۲۰۲۷ گران می‌ماند</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50980/گازوئیل-۲۰۲۷-گران-می-ماند</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میز نفت، گلدمن ساکس معتقد است بازار گازوئیل و سایر فرآورده&zwnj;های نفتی ممکن است تا سال ۲۰۲۷ با قیمت&zwnj;های بالا مواجه باشد؛ شرایطی که از هم&zwnj;زمانی محدودیت ظرفیت پالایش، آسیب به تأسیسات نفتی و تلاش دولت&zwnj;ها و شرکت&zwnj;ها برای بازسازی ذخایر ناشی می&zwnj;شود.

نیکیل بنداری، رئیس مشترک بخش تحقیقات منابع طبیعی آسیا-اقیانوسیه گلدمن ساکس، اعلام کرده است قیمت فرآورده&zwnj;های نفتی باید در سطحی باقی بماند که بخشی از کاهش تقاضا در سال آینده نیز ادامه پیدا کند. به گفته او، در صورت بازگشت تقاضا، حفظ قیمت&zwnj;های بالاتر برای جلوگیری از وارد شدن فشار بیش از حد به ظرفیت محدود پالایش ضروری خواهد بود.
&nbsp;
حاشیه سود پالایش در مسیر جهش

گلدمن ساکس پیش&zwnj;بینی می&zwnj;کند حاشیه سود پالایش گازوئیل و سوخت جت در سال ۲۰۲۷ به&zwnj;طور میانگین به بیش از ۴۰ دلار در هر بشکه برسد؛ رقمی بیش از دو برابر سطح معمول حدود ۲۰ دلار.

این پیش&zwnj;بینی در شرایطی مطرح شده که این بانک انتظار دارد قیمت نفت برنت در حدود ۸۰ دلار در هر بشکه تثبیت شود؛ مشروط به اینکه جریان نفت خام از مسیر تنگه هرمز به&zwnj;تدریج به شرایط عادی بازگردد.

بنداری هشدار داده است در صورت بازگشت تقاضا در سال آینده، پالایشگاه&zwnj;های جهان ممکن است مجبور شوند با بالاترین نرخ بهره&zwnj;برداری طی دو دهه اخیر فعالیت کنند.
&nbsp;
ظرفیت پالایش جهان همچنان محدود است

گلدمن ساکس انتظار دارد سال ۲۰۲۶ نیز با رشد منفی ظرفیت پالایشی همراه باشد و ظرفیت پالایش خارج از چین حدود ۳۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یابد.

این بانک در گزارش ۲۱ سپتامبر خود همچنین برآورد کرده است ذخایر فرآورده&zwnj;های نفتی ممکن است در پایان سال ۲۰۲۶ به پایین&zwnj;تر از کمترین سطح روزهای پوشش مصرف ثبت&zwnj;شده از سال ۲۰۱۵ برسد.

بنداری اعلام کرده حدود ۲ میلیون بشکه در روز از ظرفیت پالایشی خاورمیانه همچنان از مدار خارج است و آسیب&zwnj;های واردشده به پالایشگاه&zwnj;های روسیه نیز عرضه گازوئیل را محدودتر کرده است.

از سوی دیگر، پالایشگاه&zwnj;های آمریکا که برای جبران کاهش ظرفیت جهانی با نرخ بالایی فعالیت کرده&zwnj;اند، باید تعمیرات و نگهداری به&zwnj;تعویق&zwnj;افتاده را انجام دهند؛ اقدامی که می&zwnj;تواند به&zwnj;طور موقت ظرفیت پالایش این کشور را کاهش دهد.
&nbsp;
بازگشت نفت خلیج فارس کافی نیست

افزایش صادرات نفت خام کشورهای حاشیه خلیج فارس لزوماً به معنای رفع کمبود فرآورده&zwnj;های نفتی نیست. طبق این تحلیل، محموله&zwnj;های گازوئیل، بنزین و سوخت جت همچنان با محدودیت عرضه مواجه&zwnj;اند و مشکل اصلی بازار در بخش پالایش و فرآورده&zwnj;ها باقی مانده است.

هم&zwnj;زمان، گروه هفت با آزادسازی ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآورده&zwnj;های پالایشی از ذخایر اضطراری طی چهار ماه موافقت کرده است. قرار است بخش قابل توجهی از گازوئیل در ۲۰ روز نخست این برنامه وارد بازار شود؛ تصمیمی که پس از اعلام آن، قیمت قراردادهای آتی گازوئیل اروپا را ۵.۷۵ درصد کاهش داد.
&nbsp;
آزادسازی ذخایر؛ فرصت کوتاه برای بازار

با وجود این اقدام، تحلیلگران نسبت به اثر بلندمدت آزادسازی ذخایر محتاط هستند. امین ناصر، مدیرعامل آرامکو، گفته است ذخایر اضطراری ممکن است به عبور بازار از یک زمستان دشوار کمک کند، اما مشکل ساختاری عرضه را برطرف نخواهد کرد.

بادن مور، تحلیلگر CLSA، نیز آزادسازی ذخایر را راهکاری برای خرید زمان توصیف کرده است؛ زیرا از یک سو بخشی از کمبود نقدینگی بازار را جبران می&zwnj;کند و از سوی دیگر، حجم ذخایر موجود را کاهش می&zwnj;دهد و نیاز به بازسازی آنها را افزایش می&zwnj;دهد.

برنارد او، اقتصاددان ارشد آسیا-اقیانوسیه در کوفیس، نیز معتقد است اثر آزادسازی ذخایر اضطراری موقتی است و مشکل ساختاری بازار فرآورده&zwnj;های نفتی را حل نمی&zwnj;کند.

در مجموع، تداوم قیمت بالای گازوئیل تا ۲۰۲۷ به مجموعه&zwnj;ای از عوامل شامل سرعت بازگشت تقاضا، ظرفیت پالایش جهانی، وضعیت پالایشگاه&zwnj;های آسیب&zwnj;دیده و روند بازسازی ذخایر بستگی خواهد داشت.
منبع : تسنیم

&nbsp;]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Tue, 06 Oct 2026 16:16:22 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50980/گازوئیل-۲۰۲۷-گران-می-ماند</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050980-b.jpg" length="62313" type="image/jpeg"/>
        </item>
        <item>
            <title>دومین پالایشگاه ونزوئلا از مدار خارج شد</title>
            <link>https://www.mizenaft.ir/news/50998/دومین-پالایشگاه-ونزوئلا-مدار-خارج</link>
            <description><![CDATA[به گزارش میز نفت، پالایشگاه کاردون ونزوئلا پس از وقوع آتش&zwnj;سوزی در یکی از واحدهای فرآوری خود به&zwnj;طور کامل متوقف شد. این پالایشگاه با ظرفیت پالایش ۳۱۰ هزار بشکه نفت در روز، دومین پالایشگاه بزرگ ونزوئلا محسوب می&zwnj;شود.

بر اساس گزارش&zwnj;های منتشرشده به نقل از هشت منبع آگاه، آتش&zwnj;سوزی از یک خط گاز تغذیه&zwnj;کننده واحد هیدروتصفیه گازوئیل آغاز شد و در پی آن فعالیت تمامی تأسیسات پالایشگاه، از جمله دیگ&zwnj;های بخار، متوقف شد.
&nbsp;
آتش&zwnj;سوزی پس از چند انفجار مهار شد

منابع آگاه اعلام کردند آتش&zwnj;سوزی کمتر از یک ساعت پس از وقوع و بعد از چند انفجار مهار شد. پیش از عملیات اطفا، کارکنان پالایشگاه تخلیه شدند و تاکنون گزارشی درباره مجروح شدن کارگران منتشر نشده است.

ساکنان مناطق اطراف نیز وقوع انفجارها و مشاهده شعله&zwnj;های آتش را تأیید کرده&zwnj;اند. تصاویر و ویدئوهای منتشرشده در شبکه&zwnj;های اجتماعی نیز ستون&zwnj;های گسترده دود و شعله را بر فراز پالایشگاه نشان می&zwnj;دهد و در تصاویر دیگری حضور نیروهای آتش&zwnj;نشانی در محل و خاموش شدن آتش دیده می&zwnj;شود.
&nbsp;
توقف قبلی برخی واحدها

این حادثه در شرایطی رخ داده که بخشی از فعالیت پالایشگاه کاردون پیش از این نیز با اختلال مواجه شده بود. بر اساس گزارش&zwnj;های منتشرشده، تولید در یکی از واحدهای تقطیر نفت خام و همچنین واحد شکست کاتالیستی بستر سیال پالایشگاه در ماه گذشته به دلیل کمبود خوراک متوقف شده بود.

توقف کامل پالایشگاه پس از حادثه اخیر، فشار بیشتری بر ظرفیت پالایشی ونزوئلا وارد می&zwnj;کند؛ با این حال، درباره مدت زمان توقف و زمان بازگشت تأسیسات به مدار، اطلاعاتی منتشر نشده است.
منبع : بازار&nbsp;
&nbsp;]]></description>
            <category>بين الملل</category>
            <pubDate>Wed, 07 Oct 2026 10:36:20 GMT</pubDate>
            <guid isPermaLink="false">https://www.mizenaft.ir/news/50998/دومین-پالایشگاه-ونزوئلا-مدار-خارج</guid>
            <enclosure url="https://www.mizenaft.ir/images/docs/000050/n00050998-b.jpg" length="50674" type="image/jpeg"/>
        </item>
    </channel>
</rss>
