به گزارش
میزنفت، رئیسجمهور آمریکا مدیران شماری از شرکتهای بزرگ پالایشی و نفتی را به کاخ سفید فراخوانده تا درباره افزایش ظرفیت پالایش و کاهش قیمت سوخت گفتوگو کند. مدیران شرکتهایی مانند ماراتن پترولیوم، شورون و والرو در این نشست حضور داشتند.
هدف کاخ سفید، افزایش سریع تولید بنزین و گازوئیل و کنترل قیمتها پیش از انتخابات میاندورهای آمریکاست. دولت ترامپ پیشنهاد داده با کاهش مقررات محیطزیستی، تسریع صدور مجوزها و حمایت از سرمایهگذاری، زمینه توسعه ظرفیت پالایشی فراهم شود.
مشکل اینجاست که ساخت پالایشگاه جدید، پاسخی سریع برای بحران فعلی قیمت سوخت نیست. حتی در صورت تصمیم فوری شرکتها، طراحی، تأمین مالی، دریافت مجوز و ساخت یک پالایشگاه بزرگ چندین سال زمان نیاز دارد.
پالایشگاههای آمریکا در مرز ظرفیت
بر اساس گزارش
فایننشالتایمز، پالایشگاههای آمریکا طی ۱۲ هفته متوالی با بیش از ۹۵ درصد ظرفیت فعالیت کردهاند. این میزان بهرهبرداری نشان میدهد فضای چندانی برای افزایش فوری تولید از طریق واحدهای موجود باقی نمانده است.
فعالیت طولانیمدت در چنین سطحی نیز پایدار نیست. پالایشگاهها برای انجام تعمیرات دورهای، تعویض تجهیزات و جلوگیری از حوادث ناچارند بخشی از واحدهای خود را از مدار خارج کنند. عقبانداختن تعمیرات میتواند در کوتاهمدت عرضه را حفظ کند، اما خطر توقفهای ناگهانی و خسارتهای بزرگتر را افزایش میدهد.
همزمان قیمت گازوئیل در آمریکا به حدود ۴.۷۱ دلار برای هر گالن رسیده و موجودی گازوئیل و سوخت گرمایشی در سطوح پایینی قرار دارد. هر توفان، حادثه صنعتی یا تعطیلی برنامهریزینشده میتواند فشار بیشتری بر بازار وارد کند.
آخرین پالایشگاه بزرگ در سال ۱۹۷۷ ساخته شد
آمریکا یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان است، اما صنعت پالایش این کشور عمدتاً بر تأسیساتی تکیه دارد که چند دهه از عمر آنها میگذرد.
اداره اطلاعات انرژی آمریکا اعلام کرده جدیدترین پالایشگاه این کشور که از ابتدا با ظرفیت قابلتوجه ساخته شد،
پالایشگاه ماراتن در «گریویل» ایالت لوئیزیانا بود که در سال ۱۹۷۷ فعالیت خود را آغاز کرد. ظرفیت این مجموعه از طریق توسعههای بعدی به ۶۱۷ هزار بشکه در روز رسیده و اکنون سومین پالایشگاه بزرگ آمریکاست. اداره اطلاعات انرژی آمریکا
بر اساس گزارش والاستریتژورنال، تعداد پالایشگاههای فعال آمریکا اکنون ۱۲۸ واحد کمتر از سال ۱۹۸۲ است. با این حال، توسعه و نوسازی پالایشگاههای باقیمانده باعث شده ظرفیت تولید به اندازه تعداد واحدهای تعطیلشده کاهش پیدا نکند.
سود امروز، تضمین فردا نیست
پالایش نفت در شرایط فعلی بسیار سودآور شده است. کاهش صادرات فرآورده از خاورمیانه، اختلال در تولید روسیه و پایینبودن ذخایر گازوئیل، حاشیه سود پالایشگاهها را به سطوح کمسابقه رسانده است.
با وجود این، شرکتهای نفتی میدانند که سودهای فعلی ممکن است موقتی باشد. ساخت یک پالایشگاه جدید به سرمایهگذاری چند میلیارد دلاری و چند دهه فعالیت برای بازگشت سرمایه نیاز دارد. هیچ تضمینی وجود ندارد که کمبود فعلی بنزین و گازوئیل تا زمان بهرهبرداری از این پروژهها ادامه داشته باشد.
افزایش استفاده از خودروهای برقی، بهبود بهرهوری موتور خودروها و تغییر سیاستهای انرژی نیز چشمانداز بلندمدت تقاضای بنزین را مبهم کرده است. پالایشگاهی که امروز با هدف تأمین بنزین ساخته شود، ممکن است هنگام آغاز فعالیت با بازاری متفاوت روبهرو باشد.
به همین دلیل، شرکتها معمولاً توسعه واحدهای موجود را به ساخت پالایشگاه از نقطه صفر ترجیح میدهند. افزایش ظرفیت یک پالایشگاه فعال، هزینه و زمان کمتری میخواهد و با خطر حقوقی و مالی پایینتری همراه است.
نسخه ترامپ دیر به بازار میرسد
ترامپ بهدنبال راهی برای کاهش سریع قیمت سوخت است، اما درخواست ساخت پالایشگاههای جدید نمیتواند در کوتاهمدت اثری بر قیمت جایگاهها داشته باشد. حتی توسعه ظرفیت واحدهای موجود نیز به زمان، سرمایه و انجام تغییرات فنی نیاز دارد.
در کوتاهمدت،
دولت آمریکا تنها میتواند بر افزایش محدود تولید پالایشگاههای موجود، کاهش موقت برخی مقررات، مدیریت ذخایر سوخت و تسهیل واردات فرآورده تمرکز کند. هیچیک از این گزینهها ظرفیت بزرگی برای جبران یک اختلال طولانی در بازار جهانی ندارد.
فایننشالتایمز برآورد کرده است مصرفکنندگان آمریکایی از آغاز بحرانتاکنون، در مجموع ۵۲.۳ میلیارد دلار هزینه بیشتر برای بنزین و ۴۳.۴ میلیارد دلار هزینه اضافه برای گازوئیل پرداختهاند؛ رقمی معادل حدود ۷۳۰ دلار برای هر خانوار.
همین فشار اقتصادی، مسئله پالایشگاهها را از یک موضوع صنعتی به چالشی سیاسی برای کاخ سفید تبدیل کرده است. ترامپ از شرکتهای نفتی پالایشگاه تازه میخواهد، اما مدیران صنعت حاضر نیستند برای حل بحران امروز، روی بازاری نامطمئن در دهه آینده شرطبندی کنند.