خطر فروپاشی در شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی؛
شناورهای نفتی، رها شده در لنگرگاهها
میز نفت – شناورهای متعلق به شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران بیش از دو سال است که در لنگرگاه بدون پروژه و رها شدهاند؛ موضوعی که زنگ خطری جدی برای آینده صنعت فراساحل کشور محسوب میشود.
به گزارش میز نفت، یکی از معدود شناورهای فوقپیشرفته در دنیا که از آن بهعنوان ارزشمندترین دارایی حوزه فراساحل ایران یاد میشود، به دلیل عدم تأمین سوخت برای دومین بار بهطور کامل خاموش شده است.
خاموشی کامل این شناور و نبود سیستمهای تهویه و خنکسازی، باعث تخریب تجهیزات پیشرفته از جمله سامانههای DP، مدارهای الکترونیکی جرثقیلها و سیستمهای رانش و ژنراتورها شده است. گفته میشود این شناور عملاً در حال تبدیل شدن به مأمن پرندگان و آبزیان است.
سایر شناورهای ناوگان شرکت نیز با مشکلات مشابهی مانند کمبود سوخت، تعویق در پرداخت حقوق پرسنل و نبود پروژههای اجرایی مواجهاند. این شرایط باعث دلسردی و مهاجرت گسترده نیروهای متخصص شده و در حال حاضر حتی نیروی انسانی کافی برای اعزام به شناورها وجود ندارد؛ بهگونهای که در صورت آغاز پروژهها، ناچار به استفاده از پرسنل خارجی با هزینههای گزاف ارزی خواهد بود.
از طرفی با توجه به تحریمهای بینالمللی، شناورهای فوق پیشرفته متعلق به شرکت تأسیسات دریایی در واقع تنها دارایی ایران برای حفظ، نگهداری و توسعه میادین نفت و گاز دریایی محسوب میشود.
در صورت نابودی این شرکت، شرکتهای زیرمجموعه صنعت نفت ناچار خواهند بود برای اجرای پروژهها به سراغ اجاره شناورهای مشابه بروند؛ امری که عملاً غیرممکن است. دلیل این موضوع، قیمت بسیار بالا و تعداد محدود این نوع کشتیهای فوقپیشرفته است که عمدتاً در مالکیت کمپانیهای بزرگ بینالمللی قرار دارند که در پروژههای نفت و گاز جهانی فعالیت میکنند.
به همین دلیل، این شناورها به دلیل تحریمها هیچگاه به میادین نفت و گاز ایران نخواهند آمد.
بر اساس این گزارش، ستون فقرات فراساحل و صنایع نفت و گاز دریایی بهشدت آسیب دیده و عملاً در حال فروپاشی است.
ادامه این روند، پایان تاسیسات دریایی و واگذاری صد ها میلیون دلار از دارایی این شرکت نفتی به افراد دیگر است؛ به نظر می رسد قرار است تاسیسات دریایی به عنوان یکی از دارایی های کارکنان و بازنشستگان صنعت نفت، به سقوط کامل نزدیک شده و باید کم کم فاتحه اش را خواند.
خاموشی کامل این شناور و نبود سیستمهای تهویه و خنکسازی، باعث تخریب تجهیزات پیشرفته از جمله سامانههای DP، مدارهای الکترونیکی جرثقیلها و سیستمهای رانش و ژنراتورها شده است. گفته میشود این شناور عملاً در حال تبدیل شدن به مأمن پرندگان و آبزیان است.
اوضاع وخیم شناورهای نفتی
سایر شناورهای ناوگان شرکت نیز با مشکلات مشابهی مانند کمبود سوخت، تعویق در پرداخت حقوق پرسنل و نبود پروژههای اجرایی مواجهاند. این شرایط باعث دلسردی و مهاجرت گسترده نیروهای متخصص شده و در حال حاضر حتی نیروی انسانی کافی برای اعزام به شناورها وجود ندارد؛ بهگونهای که در صورت آغاز پروژهها، ناچار به استفاده از پرسنل خارجی با هزینههای گزاف ارزی خواهد بود.
از طرفی با توجه به تحریمهای بینالمللی، شناورهای فوق پیشرفته متعلق به شرکت تأسیسات دریایی در واقع تنها دارایی ایران برای حفظ، نگهداری و توسعه میادین نفت و گاز دریایی محسوب میشود.
در صورت نابودی این شرکت، شرکتهای زیرمجموعه صنعت نفت ناچار خواهند بود برای اجرای پروژهها به سراغ اجاره شناورهای مشابه بروند؛ امری که عملاً غیرممکن است. دلیل این موضوع، قیمت بسیار بالا و تعداد محدود این نوع کشتیهای فوقپیشرفته است که عمدتاً در مالکیت کمپانیهای بزرگ بینالمللی قرار دارند که در پروژههای نفت و گاز جهانی فعالیت میکنند.
به همین دلیل، این شناورها به دلیل تحریمها هیچگاه به میادین نفت و گاز ایران نخواهند آمد.
نابودی عمدی یا غیر عمدی
بر اساس این گزارش، ستون فقرات فراساحل و صنایع نفت و گاز دریایی بهشدت آسیب دیده و عملاً در حال فروپاشی است.
ادامه این روند، پایان تاسیسات دریایی و واگذاری صد ها میلیون دلار از دارایی این شرکت نفتی به افراد دیگر است؛ به نظر می رسد قرار است تاسیسات دریایی به عنوان یکی از دارایی های کارکنان و بازنشستگان صنعت نفت، به سقوط کامل نزدیک شده و باید کم کم فاتحه اش را خواند.
دوشنبه ۳۱ شهريور ۱۴۰۴ ساعت ۰۳:۴۷
کد مطلب: 44764