به گزارش
میز نفت، شرکت توتال انرژی فرانسه،
شرکت دولتی نفت جمهوری آذربایجان (سوکار) و شرکت XRG، بازوی سرمایهگذاری انرژی ابوظبی، تصمیم نهایی سرمایهگذاری برای توسعه کامل میدان گاز و میعانات آبشرون در بخش آذربایجانی دریای کاسپین را تصویب کردند.
بر اساس اعلام رسمی توتال، این شرکت ۳۵ درصد، سوکار ۳۵ درصد و XRG نیز ۳۰ درصد سهم این پروژه را در اختیار دارند. آغاز تولید از توسعه جدید آبشرون برای سال ۲۰۲۹ برنامهریزی شده است.
تولید آبشرون به ۶ میلیارد مترمکعب میرسد
میدان آبشرون در حدود ۱۰۰ کیلومتری جنوبشرقی باکو قرار دارد و بر اساس اعلام توتال، حدود ۱۴۰ میلیارد مترمکعب ذخایر قابل استحصال گاز دارد.
نخستین مرحله توسعه این میدان در سال ۲۰۲۳ به تولید رسید و ظرفیت آن ۱.۵ میلیارد مترمکعب گاز در سال و ۱۲ هزار بشکه میعانات گازی در روز است. توسعه کامل میدان قرار است مجموع تولید آبشرون را به ۶ میلیارد مترمکعب گاز در سال و ۴۷ هزار بشکه میعانات در روز افزایش دهد.
گاز آبشرون در مسیر ترکیه
توتال اعلام کرده است گاز تولیدی توسعه جدید آبشرون علاوه بر تأمین بازار داخلی جمهوری آذربایجان، از طریق زیرساختهای موجود به ترکیه صادر خواهد شد.
این زیرساختها جمهوری آذربایجان را به بازار گاز اروپا متصل میکنند و توسعه آبشرون از سوی توتال بخشی از تلاش این کشور برای افزایش عرضه گاز منطقهای عنوان شده است.
حضور توتال در کاسپین
توتال از سال ۱۹۹۶ در جمهوری آذربایجان حضور دارد و در پروژه آبشرون نیز از زمان توسعه این میدان مشارکت داشته است. این شرکت در سال ۲۰۲۳ با واگذاری ۱۵ درصد از سهم خود به شرکت ملی نفت ابوظبی، سهمش در آبشرون را از ۵۰ به ۳۵ درصد کاهش داد؛ سوکار نیز ۳۵ درصد و ADNOC که اکنون فعالیت انرژی خود را از طریق XRG دنبال میکند، ۳۰ درصد سهم دارند.
مرحله نخست توسعه آبشرون در ژوئیه ۲۰۲۳ آغاز شد و گاز آن در ابتدا برای مصرف داخلی آذربایجان اختصاص داشت.
اهمیت پروژه برای بازار گاز منطقه
افزایش تولید آبشرون و اتصال آن به مسیرهای صادراتی ترکیه، ظرفیت عرضه گاز جمهوری آذربایجان در بازار منطقه را افزایش میدهد. بر اساس اعلام توتال، پروژه جدید با چهار حلقه چاه زیر دریایی توسعه خواهد یافت و گاز از طریق یک خط لوله زیردریایی به تأسیسات ساحلی منتقل میشود.
در متن اولیه خبر، برخی تحلیلها درباره تأثیر این پروژه بر جایگاه ایران در معادلات انتقال انرژی منطقه مطرح شده است. با این حال، میزان اثرگذاری ژئوپلیتیکی پروژه بر
مسیرهای صادرات انرژی ایران موضوعی تحلیلی است و به عواملی مانند ظرفیت صادراتی واقعی، زیرساختهای انتقال، قراردادهای گازی و تحولات بازار منطقه بستگی دارد.
منبع : بازار