به گزارش
میز نفت، توافق تازه واشنگتن با
ونزوئلا برای دسترسی به بخشی از ذخایر عظیم نفتی این کشور، از سوی دونالد ترامپ بهعنوان یک دستاورد بزرگ انرژی معرفی شده است؛ توافقی که قرار است در نهایت به افزایش عرضه نفت، کاهش قیمت بنزین در آمریکا و بازسازی ذخایر راهبردی نفت این کشور کمک کند.
با این حال، بررسی ظرفیت واقعی تولید نفت ونزوئلا نشان میدهد فاصله قابلتوجهی میان حجم ذخایر زیرزمینی این کشور و امکان استخراج سریع و تجاری آنها وجود دارد. صنعت نفت ونزوئلا برای افزایش تولید به سرمایهگذاری سنگین، بازسازی زیرساختها و زمان طولانی نیاز دارد.
سهم آمریکا از میادین نفتی ونزوئلا
بر اساس اطلاعات منتشرشده، آمریکا قرار است در چارچوب این توافق، ۳۵ درصد از سهام یک شرکت
تولید نفت ونزوئلا را در اختیار بگیرد. این شرکت نیز بهرهبرداری از ۱۷ میدان نفتی با مجموع ذخایر برآوردی حدود ۶۵ میلیارد بشکه را دنبال خواهد کرد.
واشنگتن همچنین حق خرید نفت تولیدی این میادین را حفظ میکند. ترامپ این توافق را یکی از بزرگترین قراردادهای نفتی جهان توصیف کرده و کاهش قیمت بنزین را از نتایج احتمالی آن دانسته است.
اما واکنش
بازار نفت با این ارزیابی همسو نبوده و پس از انتشار خبر توافق نیز کاهش فوری قیمت نفت مشاهده نشده است.
چرا نفت ونزوئلا سریع وارد بازار نمیشود؟
چالش اصلی، توان تولید واقعی ونزوئلاست. وجود ذخایر عظیم بهتنهایی به معنای امکان عرضه فوری نفت به بازار جهانی نیست. بسیاری از میادین این کشور با مشکلات فنی، زیرساختی، هزینههای بالا و ریسکهای سیاسی مواجه هستند.
برآوردهای مطرحشده در صنعت انرژی نشان میدهد افزایش چشمگیر تولید و عرضه نفتی که بتواند بر قیمت سوخت آمریکا اثر بگذارد، ممکن است بین پنج تا ۱۵ سال زمان نیاز داشته باشد.
دولت ونزوئلا نیز هدف افزایش تولید به بیش از ۱.۵ میلیون بشکه در روز را در قالب یک پروژه بلندمدت دنبال میکند. این میزان تولید، حتی در صورت تحقق، باید در مقیاس بازاری بررسی شود که روزانه بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه نفت در آن تولید و مصرف میشود.
وعده کاهش قیمت بنزین زیر سؤال رفت
یکی از مهمترین وعدههای مطرحشده درباره توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا، کاهش قیمت بنزین برای مصرفکنندگان آمریکایی است؛ موضوعی که با توجه به انتخابات میاندورهای آمریکا اهمیت سیاسی بیشتری پیدا کرده است.
با این حال، زمان موردنیاز برای توسعه میادین و افزایش تولید، احتمال اثرگذاری نفت جدید ونزوئلا بر بازار سوخت آمریکا در ماههای آینده را کاهش میدهد.
در واقع، توافق بر سر ذخایر نفتی یک کشور با ورود واقعی نفت جدید به بازار تفاوت دارد و میان امضای قرارداد، سرمایهگذاری، توسعه میادین و افزایش عرضه تجاری، فاصله زمانی قابلتوجهی وجود دارد.
بازسازی ذخایر نفت آمریکا هم زمانبر است
یکی دیگر از اهداف این توافق، استفاده از نفت ونزوئلا برای بازسازی ذخایر راهبردی نفت آمریکا عنوان شده است. بر اساس برنامه اعلامشده، آمریکا میتواند بخشی از نفت تولیدی شریک ونزوئلایی خود را برای این ذخایر خریداری کند.
ظرفیت ذخایر راهبردی
نفت آمریکا حدود ۷۱۴ میلیون بشکه است، اما موجودی فعلی آن بهمراتب پایینتر از ظرفیت کامل قرار دارد.
با وجود این، تولید فعلی شرکت طرف قرارداد در ونزوئلا حدود ۲۰۰ هزار بشکه در روز عنوان شده و افزایش تولید تا سطح موردنظر نیازمند اجرای پروژههای بلندمدت است. بنابراین، حتی در صورت پیشرفت برنامهها، پر کردن ذخایر راهبردی آمریکا با نفت ونزوئلا یک پروژه کوتاهمدت نخواهد بود.
از سوی دیگر، ویژگی نفت سنگین ونزوئلا و نیاز به زیرساختهای مناسب برای پالایش و استفاده از آن، یکی دیگر از محدودیتهای عملیاتی این برنامه محسوب میشود.
نفت ونزوئلا؛ ذخایر بزرگ اما اثرگذاری دیرهنگام
توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا میتواند در بلندمدت بر ساختار سرمایهگذاری و تولید نفت این کشور اثر بگذارد، اما انتظار کاهش سریع قیمت نفت یا بنزین بر پایه این توافق با واقعیتهای فنی صنعت نفت همخوانی ندارد.
حجم عظیم ذخایر ونزوئلا یک ظرفیت مهم انرژی محسوب میشود، اما تبدیل این ظرفیت به تولید پایدار و عرضه گسترده به بازار جهانی، نیازمند سرمایه، فناوری، زیرساخت و زمان است. به همین دلیل، معامله نفتی ترامپ با ونزوئلا دستکم در کوتاهمدت نمیتواند بهتنهایی شوکهای قیمتی بازار انرژی را مهار کند.
منبع : تسنیم