به گزارش
میز نفت، تنگه هرمز بار دیگر به محور یک جنگ روانی و نفتی میان ایران و آمریکا تبدیل شده است؛ جایی که اختلاف قابلتوجه میان آمار واقعی عبور نفت و ارقام مورد ادعای مقامهای آمریکایی، توجه بازار انرژی را به خود جلب کرده است.
بر اساس گزارش تانکرترکرز،
میانگین صادرات نفت خام از تنگه هرمز طی هفت روز گذشته حدود ۳.۸ میلیون بشکه در روز بوده است. با این حال، مقامهای آمریکایی در تلاش هستند این میزان را در گزارشهای ارائهشده به نهادهای فنی، بین ۹ تا ۱۰ میلیون بشکه در روز نشان دهند.
این اختلاف آماری در شرایطی مطرح میشود که عبور نفت از تنگه هرمز در مقایسه با دوره پیش از جنگ بیش از ۸۰ درصد کاهش یافته است. بخشی از صادرات همچنان از مسیر تنگه انجام میشود و بخشی دیگر از طریق بندر فجیره امارات و عمان به بازارهای مقصد میرسد.
هدف ترامپ از بزرگنمایی تردد نفت
بر اساس گزارش کوبیسی لتر، بزرگنمایی میزان تردد نفت از تنگه هرمز بخشی از یک عملیات روانی است که دولت ترامپ از دو مسیر دنبال میکند؛ نخست، کاهش نگرانی بازارهای جهانی انرژی و دوم، ایجاد زمینه برای معامله با ایران درباره بازگشایی این مسیر راهبردی.
تنگه هرمز یکی از مهمترین گلوگاههای انرژی جهان است و هرگونه تغییر در وضعیت عبور نفت از آن میتواند بر انتظارات بازار، قیمت نفت و محاسبات کشورهای تولیدکننده و مصرفکننده اثر بگذارد.
هرمز؛ اهرم ایران در مذاکرات
ناصر هادیان، استاد دانشگاه، با اشاره به
وضعیت تنگه هرمز گفته است این مسیر در دوره جنگ بسته شده و کارکرد خود را نشان داده، اما اکنون باید باز شود؛ زیرا باز نگهداشتن تنگه میتواند امکان دستیابی به یک توافق مطلوب با آمریکا را فراهم کند.
در مقابل، گرگوری برو، تحلیلگر انرژی آمریکایی، معتقد است بزرگنماییهای ترامپ درباره باز شدن تنگه هرمز نمیتواند واقعیتهای بازار نفت را تغییر دهد. او همچنین تأکید کرده است ایران به اهمیت این مسیر برای آینده توسعه اقتصادی خود واقف است و از این اهرم راهبردی حفاظت خواهد کرد.
ارزش راهبردی تنگه هرمز
برآورد اندیشکده بروئگل نشان میدهد تنگه هرمز برای ایران تنها یک مسیر عبور انرژی نیست و میتواند از نظر اقتصادی و ژئوپلیتیکی اهمیت بسیار بیشتری داشته باشد. بر اساس این ارزیابی، ظرفیت درآمدی این مسیر میتواند با درآمد سالانه نفت ایران قابل مقایسه باشد.
از این منظر، کنترل و مدیریت تردد در تنگه هرمز میتواند برای تهران علاوه بر ایجاد یک ظرفیت درآمدی، به ابزاری برای اثرگذاری بر نظم اقتصادی و امنیتی منطقه و روابط آینده ایران با چین تبدیل شود.
منبع : بازار