به گزارش
میز نفت، بحث اصلاح قیمت بنزین بدون توجه به ساختار مصرف سوخت در کشور، تصویری ناقص از مسئله ناترازی ارائه میدهد. مصطفی محمدزاده، کارشناس اقتصادی، در یادداشتی تأکید کرده است که حرکت
قیمت سوخت به سمت نرخهای منطقهای و فوب خلیج فارس باید با اصلاح کیفیت و استاندارد خودروها همراه باشد.
یکی از چالشهای اصلی صنعت خودروی کشور، مصرف بالای خودروهای داخلی است. بر اساس آمارهای مطرحشده، متوسط مصرف برخی خودروهای ایرانی حدود ۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر بیشتر از خودروهای کممصرف خارجی است.
اگر پیمایش متوسط روزانه هر خودرو حدود ۴۰ کیلومتر در نظر گرفته شود، این اختلاف به معنای مصرف حدود ۱.۶ لیتر
بنزین اضافه در روز برای هر خودرو خواهد بود.
۴۰ میلیون لیتر مصرف اضافه در روز
محمدزاده با اشاره به تعداد خودروهای موجود در کشور نوشته است: اگر اختلاف مصرف ۱.۶ لیتری را در حدود ۲۵ میلیون خودرو ضرب کنیم، میزان مصرف اضافه به حدود ۴۰ میلیون لیتر در روز میرسد.
این میزان مصرف اضافی را نمیتوان صرفاً ناشی از نیاز حملونقل دانست؛ بخشی از آن به فناوری قدیمی، راندمان پایین و کیفیت نامناسب خودروها مربوط میشود.
در صورت جایگزینی تدریجی خودروهای فرسوده و پرمصرف با خودروهای کممصرف و ایمن، امکان کاهش قابلتوجه مصرف بنزین وجود خواهد داشت. بر اساس سناریوی مطرحشده، مصرف روزانه میتواند از حدود ۱۰۰ میلیون لیتر به نزدیک ۶۰ میلیون لیتر کاهش یابد؛ رقمی که معادل صرفهجویی سالانه حدود ۱۴.۶ میلیارد لیتر است.
قیمت بنزین و استاندارد خودرو
مسئله فقط میزان مصرف سوخت نیست. خودرو مستقیماً با ایمنی و جان مردم ارتباط دارد و تلفات بالای تصادفات جادهای نیز ضرورت ارتقای استانداردهای ایمنی خودروها را برجسته میکند.
البته ایمنی خودرو تنها عامل مؤثر بر تصادفات نیست و عواملی مانند وضعیت جادهها، رفتار رانندگی و کیفیت امدادرسانی نیز در این زمینه نقش دارند.
از این منظر، واقعیسازی
قیمت بنزین باید همزمان با واقعیسازی کیفیت خودرو دنبال شود. نمیتوان خودروهایی با فناوری قدیمی، مصرف بالا و سطح ایمنی متفاوت از استانداردهای روز جهان را به مردم عرضه کرد و سپس هزینه ناکارآمدی این خودروها را از طریق افزایش قیمت سوخت به مصرفکننده منتقل کرد.
اصلاح مصرف فقط با گرانی بنزین ممکن نیست
اصلاح الگوی مصرف سوخت تنها از مسیر افزایش قیمت بنزین عبور نمیکند. حذف تدریجی خودروهای پرمصرف و ناایمن، نوسازی ناوگان و فراهم کردن امکان دسترسی مردم به خودروهای کممصرف و ایمن، بخش دیگری از این اصلاحات است.
پرسش اساسی این است که اگر بنزین باید با معیار فوب خلیج فارس قیمتگذاری شود، چرا خودرو نباید با معیارهای جهانی کیفیت، ایمنی و مصرف سوخت تولید و عرضه شود؟
در غیر این صورت، افزایش قیمت سوخت بدون اصلاح ساختار خودرو تنها هزینه ناکارآمدی را به مصرفکننده منتقل میکند؛ هزینهای که مردم یکبار هنگام خرید خودروی پرمصرف و بار دیگر هنگام تأمین بنزین آن پرداخت میکنند.
منبع : بازار