به گزارش
میز نفت،
شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران در توضیحی درباره استفاده از متانول در بنزین اعلام کرد که متانول بهعنوان یک ترکیب اکسیژنه در سوخت، در برخی کشورها مورد استفاده قرار میگیرد و برای آن استانداردها و الزامات فنی مشخصی تدوین شده است.
این شرکت تأکید کرده است که وجود یک ترکیب خاص در بنزین بهتنهایی نمیتواند مبنای قضاوت درباره کیفیت فرآورده یا آثار آن بر خودروها باشد و مشخصات محصول نهایی باید بهصورت جامع مورد بررسی قرار گیرد.
سقف متانول در استاندارد ایران
بر اساس اعلام شرکت ملی پالایش و پخش، در استاندارد ملی ایران شماره ۲۲۹۲۰ استفاده از ترکیبات اکسیژنه از جمله متانول مجاز شناخته شده است.
مطابق این استاندارد، حداکثر میزان مجاز متانول در بنزین ۳ درصد حجمی تعیین شده است. این استاندارد با مشارکت ذینفعانی از جمله شرکتهای خودروساز و سازمان حفاظت محیط زیست تدوین شده است.
بر همین اساس، استفاده از متانول در محدوده تعیینشده، خارج از چارچوب استانداردهای ملی کشور محسوب نمیشود.
آزمایش متانول ۰.۵ درصدی
شرکت ملی پالایش و پخش همچنین اعلام کرده است که مطالعات آزمایشگاهی و میدانی درباره افزودن متانول به سوخت طی سالهای گذشته توسط مراکزی از جمله
پژوهشگاه صنعت نفت و شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی انجام شده است.
شرکت پالایش نفت ستاره خلیج فارس نیز برای ارزیابی مقدماتی، استفاده از ۰.۵ درصد حجمی متانول را بهصورت آزمایشی مورد بررسی قرار داده است؛ میزانی که حدود یکششم سقف ۳ درصدی تعیینشده در استاندارد ملی است.
این شرکت تأکید کرده که آزمایش انجامشده بهصورت مستمر نبوده و میزان متانول استفادهشده با الزامات کیفی مصوب و قوانین مربوطه مطابقت داشته است.
یک شاخص نمیتواند کیفیت بنزین را تعیین کند
شرکت ملی پالایش و پخش در ادامه توضیح داده است که کیفیت بنزین باید بر اساس مجموعهای از مشخصات فنی ارزیابی شود و نمیتوان صرفاً بر اساس وجود یا نبود متانول درباره کیفیت فرآورده قضاوت کرد.
از جمله شاخصهای مورد بررسی میتوان به عدد اکتان، فشار بخار، محدوده تقطیر، میزان آب، پایداری اکسیداسیونی، خورندگی و میزان ترکیبات اکسیژنه اشاره کرد.
بر این اساس، وجود ۰.۵ درصد متانول بهتنهایی نه دلیلی برای تأیید کیفیت بنزین است و نه بهتنهایی اثباتکننده آسیب به خودرو محسوب میشود.
تأکید بر آزمونهای فنی خودرو
شرکت ملی پالایش و پخش تأکید کرده است که برای بررسی آثار سوخت بر خودرو، باید مجموعه آزمونهای مربوط به کیفیت سوخت، عملکرد موتور و سازگاری اجزای سیستم سوخترسانی در یک دوره زمانی معتبر انجام شود.
بر این اساس، استانداردهای ملی و بینالمللی، مشخصات فنی فرآورده و نتایج آزمونهای معتبر آزمایشگاهی و فنی باید مبنای قضاوت درباره کیفیت بنزین قرار گیرد، نه مطالب غیرمستند و شایعات منتشرشده در فضای مجازی.
منبع : بازار