به گزارش
میز نفت، افزایش هزینههای مرتبط با موتورسیکلت، معادلات بازار خدمات ارسال کالا و سفارش را تغییر داده است. در برخی مناطق پرتردد شهری، کسبوکارها برای رساندن سفارشها به مشتریان، بهجای استفاده از پیک موتوری، سراغ نیروهای پیاده رفتهاند.
این تغییر اگرچه در نگاه نخست عجیب به نظر میرسد، اما افزایش هزینههای خرید و نگهداری موتورسیکلت، سوخت، تعمیرات و استهلاک، ورود به شغل پیک موتوری را برای بخشی از متقاضیان دشوار کرده است.
درآمد ۲۲ میلیون تومانی برای پیکهای پیاده
در آگهیهای استخدامی منتشرشده، حقوق پیکهای پیاده در برخی موارد بین ۱۸ تا ۲۲ میلیون تومان در ماه اعلام شده است؛ رقمی که این شغل را برای برخی جویندگان کار جذاب کرده است.
البته استفاده از پیک پیاده بیشتر در مناطق متراکم شهری امکانپذیر است؛ جایی که فاصله میان فروشگاه، رستوران یا محل ارائه خدمات و مقصد مشتری کوتاه است و تردد با موتور الزاماً مزیت تعیینکنندهای ایجاد نمیکند.
افزایش هزینه پیک موتوری
یکی از عوامل مؤثر بر تغییر الگوی استخدام، هزینههای بالای مرتبط با موتورسیکلت است. خرید وسیله نقلیه، تأمین سوخت، تعمیرات دورهای، قطعات و استهلاک، هزینه نهایی فعالیت پیک موتوری را افزایش میدهد.
در چنین شرایطی، برخی کسبوکارها تلاش میکنند با استفاده از نیروی پیاده، بخشی از هزینههای عملیاتی خود را کاهش دهند؛ بهویژه در محدودههایی که سفارشها در فاصله کوتاه از محل کسبوکار قرار دارند.
پیک پیاده
رواج پیکهای پیاده را میتوان بخشی از واکنش بازار کار و کسبوکارها به افزایش هزینه حملونقل دانست. این مدل البته برای همه مناطق شهری قابل استفاده نیست و بیشترین کارایی را در محدودههای پرتردد، تجاری و متراکم دارد.
از سوی دیگر، اعلام حقوق ۱۸ تا ۲۲ میلیون تومانی برای این نیروها نشان میدهد که در برخی مشاغل خدماتی، هزینه نیروی انسانی همچنان در حال تغییر است و کسبوکارها برای حفظ خدمات ارسال، به دنبال مدلهای جدید استخدام هستند.