به گزارش میزنفت، این تصمیم از چرخشی مهم در سیاست خارجی و انرژی دمشق حکایت دارد. سوریه با وجود بهبود روابط با برخی کشورهای غربی، همچنان برای تأمین بخشی از نیازهای داخلی خود به محمولههای نفت خام روسیه وابسته است. کاهش این واردات، دمشق را ناگزیر میکند منابع تازهای برای جبران کسری انرژی پیدا کند.
مقامهای آمریکایی تأکید کردهاند کاهش واردات نفت روسیه شرط رسمی حذف سوریه از فهرست کشورهای حامی تروریسم نیست. بااینحال، منابع سوری معتقدند فاصلهگرفتن تدریجی دمشق از مسکو میتواند روند لغو محدودیتها، جذب سرمایه خارجی و عادیسازی روابط با واشنگتن را سرعت ببخشد.
نفت در برابر کاهش تحریمها
تصمیم تازه فقط یک تغییر تجاری نیست. نفت روسیه طی سالهای گذشته بخشی از اهرم نفوذ مسکو در سوریه بوده است. کاهش خرید از روسیه میتواند این نفوذ را محدود کند و در مقابل، زمینه حضور گستردهتر کشورهای عربی و شرکتهای غربی در بازار انرژی سوریه را فراهم سازد.
عراق و برخی تولیدکنندگان عرب منطقه از گزینههای احتمالی جایگزینی نفت روسیه به شمار میروند. واردات از این کشورها میتواند هزینه حملونقل را کاهش دهد و اتصال دوباره سوریه به شبکه انرژی خاورمیانه را تسهیل کند. بااینحال، زیرساختهای فرسوده، کمبود منابع مالی و محدودیتهای بانکی همچنان موانع جدی این مسیر هستند.
در صورت لغو تحریمهای باقیمانده، دولت سوریه امکان بیشتری برای خرید نفت، جذب سرمایه و بازسازی پالایشگاهها و شبکه توزیع سوخت خواهد داشت. بهاینترتیب، دمشق میکوشد با کاهش وابستگی نفتی به مسکو، امتیازی سیاسی در مذاکرات با آمریکا به دست آورد؛ معاملهای که میتواند همزمان نقشه انرژی سوریه و موازنه قدرت خارجی در این کشور را تغییر دهد.