برنده نفتی بحران هرمز جه شرکتی بود؟
سود آرامکو از تنش در تنگه هرمز
میز نفت - آرامکو با استفاده از خط لوله شرق–غرب، صادرات نفت عربستان را حفظ کرد و با بهرهگیری از افزایش قیمتها، سود سهماهه دوم ۲۰۲۶ را به ۳۲.۷ میلیارد دلار رساند.
به گزارش میزنفت، سود خالص آرامکو در سهماهه دوم سال ۲۰۲۶ نسبت به دوره مشابه سال قبل ۴۴ درصد رشد کرد. این شرکت طی سه ماه ۳۲.۷ میلیارد دلار سود به دست آورد؛ رقمی که حدود ۱۰ میلیارد دلار بیشتر از سود ثبتشده در سهماهه دوم ۲۰۲۵ است.
مهمترین عامل این جهش، افزایش قیمت جهانی نفت پس از تشدید بحران در تنگه هرمز بود. نگرانی از کاهش صادرات تولیدکنندگان خلیج فارس، بهای نفت را بالا برد و درآمد حاصل از فروش هر بشکه نفت عربستان را افزایش داد. بهاینترتیب، بحرانی که برای بسیاری از صادرکنندگان منطقه هزینهساز شد، به افزایش درآمد آرامکو انجامید.
برتری آرامکو فقط به افزایش قیمت نفت محدود نماند. عربستان از سالها قبل خط لوله شرق–غرب موسوم به «پترولاین» را برای انتقال نفت از مناطق تولیدی شرق کشور به ساحل دریای سرخ توسعه داده بود. این خط لوله، نفت را بدون عبور از تنگه هرمز به بندر ینبع منتقل میکند.
فعالشدن ظرفیت پترولاین به آرامکو اجازه داد بخش مهمی از صادرات خود را حفظ کند. در نتیجه، قابلیت اطمینان عرضه این شرکت با وجود اختلال بیسابقه در تنگه هرمز به ۹۸.۴ درصد رسید. این شاخص نشان میدهد عربستان توانست تقریباً تمام تعهدات صادراتی خود را انجام دهد و از کمبود نفت در بازار جهانی سود بیشتری به دست آورد.
افزایش قیمت نفت خام تنها منبع درآمد آرامکو نبود. رشد حاشیه سود پالایشگاهها و محصولات پتروشیمی نیز به تقویت عملکرد مالی این شرکت کمک کرد. محدودیت عرضه برخی فرآوردهها، قیمت محصولات پالایشی را افزایش داد و بخش پاییندستی آرامکو را به یکی دیگر از برندگان بحران تبدیل کرد.
امین ناصر، مدیرعامل آرامکو، هشدار داده است حتی در صورت بازگشایی کامل تنگه هرمز، بازسازی ذخایر جهانی نفت ممکن است تا ۱۸ ماه زمان ببرد. این ارزیابی نشان میدهد آثار بحران فقط به روزهای انسداد محدود نمیماند.
گزارش مالی آرامکو یک پیام روشن دارد؛ در بازار انرژی، برخورداری از مسیر جایگزین میتواند یک بحران منطقهای را به فرصت درآمدی تبدیل کند. عربستان با انتقال نفت به دریای سرخ، هم جریان صادرات خود را حفظ کرد و هم از افزایش قیمتها سود برد. در این معادله، تنگه هرمز برای آرامکو نه یک سد صادراتی، بلکه سکوی جهش سود بود.
مهمترین عامل این جهش، افزایش قیمت جهانی نفت پس از تشدید بحران در تنگه هرمز بود. نگرانی از کاهش صادرات تولیدکنندگان خلیج فارس، بهای نفت را بالا برد و درآمد حاصل از فروش هر بشکه نفت عربستان را افزایش داد. بهاینترتیب، بحرانی که برای بسیاری از صادرکنندگان منطقه هزینهساز شد، به افزایش درآمد آرامکو انجامید.
فرار از گلوگاه هرمز
برتری آرامکو فقط به افزایش قیمت نفت محدود نماند. عربستان از سالها قبل خط لوله شرق–غرب موسوم به «پترولاین» را برای انتقال نفت از مناطق تولیدی شرق کشور به ساحل دریای سرخ توسعه داده بود. این خط لوله، نفت را بدون عبور از تنگه هرمز به بندر ینبع منتقل میکند.
فعالشدن ظرفیت پترولاین به آرامکو اجازه داد بخش مهمی از صادرات خود را حفظ کند. در نتیجه، قابلیت اطمینان عرضه این شرکت با وجود اختلال بیسابقه در تنگه هرمز به ۹۸.۴ درصد رسید. این شاخص نشان میدهد عربستان توانست تقریباً تمام تعهدات صادراتی خود را انجام دهد و از کمبود نفت در بازار جهانی سود بیشتری به دست آورد.
سود بیشتر در پالایش و پتروشیمی
افزایش قیمت نفت خام تنها منبع درآمد آرامکو نبود. رشد حاشیه سود پالایشگاهها و محصولات پتروشیمی نیز به تقویت عملکرد مالی این شرکت کمک کرد. محدودیت عرضه برخی فرآوردهها، قیمت محصولات پالایشی را افزایش داد و بخش پاییندستی آرامکو را به یکی دیگر از برندگان بحران تبدیل کرد.
امین ناصر، مدیرعامل آرامکو، هشدار داده است حتی در صورت بازگشایی کامل تنگه هرمز، بازسازی ذخایر جهانی نفت ممکن است تا ۱۸ ماه زمان ببرد. این ارزیابی نشان میدهد آثار بحران فقط به روزهای انسداد محدود نمیماند.
گزارش مالی آرامکو یک پیام روشن دارد؛ در بازار انرژی، برخورداری از مسیر جایگزین میتواند یک بحران منطقهای را به فرصت درآمدی تبدیل کند. عربستان با انتقال نفت به دریای سرخ، هم جریان صادرات خود را حفظ کرد و هم از افزایش قیمتها سود برد. در این معادله، تنگه هرمز برای آرامکو نه یک سد صادراتی، بلکه سکوی جهش سود بود.
سه شنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۵۶
کد مطلب: 49317