به گزارش
میز نفت ، متن یادداشت تفاهم خاتمه جنگ تحمیلی آمریکا-رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، در اولین دقایق بامداد پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ توسط روسای جمهور ایران و آمریکا امضا شد. بر اساس این تفاهم نامه دو کشور در ۶۰ روز آینده باید در مورد توافق نهایی مذاکره خواهند کرد. با وجود امضای این تفاهم نامه اما نگرانی ها در مورد رشد قیمت نفت، آینده اقتصادی جهانی و سرنوشت ایران همچنان وجود دارد.
هشدار درباره ریسک توافق ناقص
مهدی عرب صادق تحلیلگر دیپلماسی انرژی و ژئوپلیتیک در اینباره به بازار می گوید: دو سناریو پیش روی ایران است. نخست توافق جامع است که با اجرای آن و آزاد سازی دارایی های بلوکه شده ایران، می توانیم ظرف ۳ تا ۵ سال، خسارات وارده به بخش انرژی که حدود ۸۰ میلیارد دلار است را جبران کند. سناریوی دوم اما عدم توافق یا توافق ناقص که توافق ناقص خطر بیشتری نسبت به عدم توافق است.
او معتقد است: اگر در صورت عدم توافق، قیمت نفت دوباره به بالای ۱۰۰ دلار جهش خواهد کرد اما این افزایش قیمت، هیچ سودی برای ایران نخواهد داشت، زیرا محاصره و تحریمها مانع از بهرهبرداری تهران از این قیمتهای بالا میشود. به بیان ساده: «نفت گران بدون امکان فروش، مثل گنجی است که کلیدش گم شده باشد.
احیای سهم ایران در بازارهای جهانی نفت
او در بخش دیگری از سخنان خود با بایدها و نبایدهای سیاست گذاری در دوران پسا تحریم اشاره کرده و تاکید می کند که ما نباید دوباره در دام «تکبازاری» بیفتیم. چین همچنان بزرگترین مشتری نفت ایران خواهد ماند، اما باید سهم هند، ژاپن، کره جنوبی و حتی اروپا را احیا کنیم.
این کارشناس حوزه انرژی همچنین تاکید می کند که باید توجه داشته باشیم که «قدرت» در انزوا نیست «قدرت» در اتصال هوشمندانه به جهان است. ما باید از این فرصت تاریخی برای بازتعریف جایگاه خود در معماری انرژی جهان استفاده کنیم.
متن کامل گفتگوی بازار با مهدی عربصادق، تحلیلگر دیپلماسی انرژی و ژئوپلیتیک را در ادامه می خوانید:
با توجه به مراسم امضای یادداشت تفاهم ایران و آمریکا، اقتصاد نفتی ایران در دو سناریوی توافق یا عدم توافق را چگونه پیشبینی میکنید؟
ما بر سر یک دو راهی تاریخی ایستادهایم که هر یک از دو مسیر، پیامدهای کاملاً متفاوتی برای اقتصاد نفتی ایران خواهد داشت. سناریوی اول توافق جامع است، اگر مذاکرات ۶۰ روزه به نتیجه برسد و تحریمهای نفتی، بانکی و بیمهای به طور کامل لغو شوند، اقتصاد نفتی ایران وارد یک «جهش ساختاری» خواهد شد. بر اساس دادههای موجود، ایران در حال حاضر حدود ۲۶ تا ۳۰ میلیون بشکه نفت ذخیرهشده روی آب دارد که میتواند بلافاصله پس از لغو تحریمها به بازار عرضه کند. با آزادسازی ظرفیت تولید، صادرات نفت ایران میتواند ظرف ۶ ماه به ۱.۸ تا ۲ میلیون بشکه در روز برسد و در افق ۱۸ ماهه، به ۲.۵ میلیون بشکه در روز نزدیک شود.
با احتساب قیمت نفت در محدوده ۷۰ تا ۷۵ دلار درآمد نفتی ایران در سال اول پس از توافق میتواند به ۴۵ تا ۵۵ میلیارد دلار برسد. این رقم، تقریباً سه برابر درآمد نفتی ایران در سال ۲۰۲۵ خواهد بود. آزادسازی داراییهای مسدودشده نیز یک «موتور محرک» قدرتمند برای بازسازی زیرساختهای انرژی خواهد بود. در این سناریو، ایران میتواند ظرف ۳ تا ۵ سال، خسارات وارده به بخش انرژی که حدود ۸۰ میلیارد دلار است را جبران کند.