​چرا اسرائیل به پتروشیمی کارون حمله کرد؟

به گزارش میز نفت،  پتروشیمی کارون تنها تولیدکننده اصلی ایزوسیانات‌ها در ایران و از معدود تولیدکنندگان این محصولات در خاورمیانه به شمار می‌رود. محصولات راهبردی این مجتمع شامل TDI و MDI است که مواد اولیه اصلی تولید پلی‌یورتان محسوب می‌شوند؛ موادی که در صنایع مبلمان، تشک، خودروسازی، یخچال و فریزر، عایق‌های ساختمانی، ساندویچ‌پنل‌ها، کفش، تجهیزات پزشکی و ده‌ها صنعت دیگر کاربرد گسترده دارند.

 در صورت توقف یا کاهش تولید واحد TDI، نخستین آثار آن در صنایع تشک، مبلمان و فوم‌های صنعتی مشاهده خواهد شد. از سوی دیگر، اختلال در تولید MDI می‌تواند زنجیره تأمین صنایع ساختمانی، لوازم خانگی و خودروسازی را تحت تأثیر قرار دهد. این موضوع نه‌تنها موجب افزایش هزینه تولید در صنایع پایین‌دستی می‌شود، بلکه وابستگی کشور به واردات این محصولات راهبردی را نیز افزایش می‌دهد.

 اهمیت پتروشیمی کارون تنها به بازار داخلی محدود نمی‌شود. این مجتمع یکی از حلقه‌های کلیدی زنجیره ارزش صنعت پتروشیمی ایران به شمار می‌رود و محصولات آن نقش مهمی در تأمین نیاز صنایع داخلی و صادرات محصولات با ارزش افزوده بالا دارند. از این رو هرگونه اختلال در فعالیت این مجموعه می‌تواند آثار اقتصادی فراتر از یک واحد صنعتی داشته باشد و بخشی از زنجیره تولید کشور را با چالش مواجه کند.

 انتخاب چنین اهدافی نشان می‌دهد که در جنگ‌های مدرن، زیرساخت‌های صنعتی و اقتصادی به اندازه اهداف نظامی اهمیت پیدا کرده‌اند. حمله به مراکز تولید مواد اولیه راهبردی می‌تواند بدون درگیری مستقیم با صنایع مصرف‌کننده، کل زنجیره تولید را تحت فشار قرار دهد و هزینه‌های اقتصادی گسترده‌ای به همراه داشته باشد.

 به همین دلیل پتروشیمی کارون صرفاً یک مجتمع تولید مواد شیمیایی نیست؛ این مجموعه یکی از گلوگاه‌های اصلی تأمین مواد اولیه صنعت پلی‌یورتان ایران محسوب می‌شود و هرگونه آسیب جدی به آن می‌تواند اثرات خود را از کارخانه‌های تولید تشک و مبلمان تا خطوط تولید خودرو، یخچال، فریزر و پروژه‌های ساختمانی نشان دهد.

دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۸:۱۶