اردشیر دادرس رئیس انجمن سیانجی در گفتگو با خبرنگار
میز نفت با بیان اینکه مسئله تنوع سبد سوختی یک مسئله چند بعدی است که تا کنون برای تحقق آن اقدامات پژوهشی خوبی انجام شده است، گفت: قبل از هر چیز باید عنوان کنم که قیمتگذاری حاملهای انرژی در دنیا ضوابط و قواعد مخصوص به خود را دارا هستند.نمیتوانیم با یک رویه سنتی و قدیمی قیمتگذاری داشته باشیم که همه ابعاد مختلف تولید، توزیغ و فروش حاملهای انرژی را پوشش دهد.
لزوم یک تغییر بنزینی
وی افزود: ادامه شیوه سنتی ما را به جایی رسانده که بعد از ۱۵ سال افزایش قیمت درصدی و خطی در دستور کار دولت بوده معایب آن کاملا روشن است.
دادرس با اشاره به اینکه قیمتگذاری حاملهای انرژی تابع عوامل مختلفی است و به طور ویژه در کشور پهناوری مانند ایران نمیتواند برای سراسر کشور با یک قیمت به فروش برسد، اظهار داشت: درواقع نباید قیمت به صورت دستوری از تهران برای همه استانهای کشور اعمال شود و همه تابع تصمیمات ستاد مرکزی در تهران باشند.
به گفته لو، ایران کشوری پهناور بوده که قریب به دو سوم اتحادیه اروپا وسعت دارد و بر این اساس هر استان به صورت تقریبی به اندازه یک کشور اروپایی وسعت دارد. طبق مطالعات و تحقیقاتی که به همراه موسسه مکنزی و آژانس بینالمللی انرژی انجام دادیم که مبتنی بر آن به یک شیوه جدید قیمتگذاری مبتنی بر الگویهای جهانی دست پیدا کردهایم.
جزئیات یک پژوهش سوختی
دادرس درباره جزئیات این پژوهش گفت: قیمت برای هر استان بر اساس دادهها، منابع، اطلاعات مربوط به عرضه و تقاضا، قیمت حامل انرژی نسبت به فوب خلیج فارس، نسبت تناسب قیمتهای حامل انرژی با یکدیگر باید قیمت حاملهای انرژیاش محاسبه میشود.
رئیس انجمن سیانجی ادامه داد: به طور طبیعی قیمت حاملهای انرژی در استانهای جنوبی مانند بوشهر، خوزستان و هرمزگان باید با قیمت استانهای شمالی مانند گیلان، مازندران و گلستان کاملا متفاوت باشد. با چنین شیوه قیمتگذاری است که یارانه و ناترازی از بین خواهد رفت. در حال حاضر ما با وضعیت درمندی یارانه مواجه هستیم، حال آنکه باید به سمت هدفمندی منابع باید حرکت کنیم.
تفاوت قیمتی با هزینههای متفاوت
او به استان تهران پرداخت و گفت: به طور مثال استان تهران را اگر بررسی کنیم در مناطق جنوبی آن اگر پالایشگاه به قیمت 1500 الی 3000 تومان بتواند بنزین و گازوئیل توزیع کند در مناطق شمالی تهران این مبلغ باید با رشدی قیمتی مواجه شود، چرا که در مناطق جنوبی مانند شهر ری هزینه حمل و نقل یک کامیون 50 هزار تومان الی 1 میلیون تومان بوده و هزینه آن به شمال تهران به 5 الی 6 میلیون تومان افزایش پیدا میکند. وقتی در مناطق مختلف شهری مانند تهران چنین اختلاف در هزینه حمل و نقل وجود دارد طبیعی است از یک استان به استان دیگر اختلاف خیلی بیشتر باشد.
دادرس تصریح کرد: کاملا بدیهی است که ما با ناترازی قیمت در حوزه حاملهای انرژی مواجه هستیم که این ناترازی قیمت عامل اصلی ناترازی انرژی است. ما در استانهای پهناور از شرق به غرب یک استان باید مسافت 500 کیلومتری را طی کنیم، بنابراین باید قیمتها بر اساس آمایش سرزمینی و کیلومتر هر خودرویی مشخص شود.